Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η "ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ" ΚΑΙ Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΗΓΕΤΗ.


Όταν ο Πλάτων διατύπωνε το ΟΥΚ ΕΞ ΑΛΛΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΤΥΡΑΝΝΙΣ ΚΑΘΙΣΤΑΤΑΙ Ή ΕΚ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, που σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει απλά πως Η ΤΥΡΑΝΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΦΥΣΙΚΟ ΕΠΑΚΟΛΟΥΘΟ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ασφαλώς δεν είχε κατά νουν την σημερινή παρλαμεντική (parliament =κοινοβούλιο) εκδοχή του πολιτεύματος, δηλαδή την κατ' ευφημισμόν "δι' αντιπροσώπων έκφραση της βουλήσεως των υπηκόων ενός κράτους". Ο μέγας φιλόσοφος, ως οξυδερκής παρατηρητής των τεκταινομένων της εποχής του, επεσήμανε απλώς τη διαμόρφωση  μέσω της πλειοψηφικής διαδικασίας λήψης των αποφάσεων, των συνθηκών εκείνων που κατά καιρούς γεννούν την ανάγκη συγκέντρωσης των εξουσιών στα χέρια λίγων ή και ενός προσώπου, προκειμένου να μην επέλθει η καταστροφή της πολιτείας, ως απόρροια της ελλείψεως λογικής, όταν το σύνολο των πολιτών μετατρέπεται σε άμορφη μάζα ικανή να "άγεται και φέρεται" κατά το δοκούν πονηρών δημαγωγών που απευθυνόμενοι στο ΘΥΜΙΚΟΝ ή στα κατώτερα ένστικτα των ανθρώπων, μπορούν να οδηγήσουν την Πολιτεία στον όλεθρο. Αυτό βεβαίως εμπεριέχει και τον κίνδυνο, ο τύραννος που θα προκύψει ως ...σωτήρας να είναι ο ίδιος ο δημαγωγός. Και το ιλαροτραγικόν της υπόθεσης ότι οι ίδιοι οι "λαλίστατοι" διεκδικούντες το ..."δικαίωμα γνώμης" πολίτες επιζητούν..."κατά μόνας" ενίοτε την έλευση του τυράννου ως "λύση για τα δεινά της πολιτείας" (κάτι σαν το γνωστό..."δεν βρίσκεται ένας λοχίας;"), πανικόβλητοι μπροστά στο επαπειλούμενο κοινωνικό χάος, αλλά και από την εσωτερική ανάγκη να αποποιηθούν τις προσωπικές τους ευθύνες για τη διαμορφωθείσα απεχθή (και επαχθή βεβαίως) δυσβάστακτη πραγματικότητα. Ο καιρός θα κυλήσει, οι ίδιοι οι τότε φωνασκούντες θα νοσταλγήσουν την περίοδο της ..."ελευθερίας της έκφρασης" και (πάλιν αποποιούμενοι τις δικές τους ευθύνες για την έλευση της τυραννίας), θα ξεχυθούν στις οδούς της οχλαγωγίας για να γιορτάσουν την...επανέλευση της δημοκρατίας, μέχρι να ξαναγεννηθεί η ανάγκη του τυράννου και ούτω καθεξής.
Στη σημερινή "παρλαμεντική" εκδοχή της Δημοκρατίας, πέραν των περιπτώσεων κάποιων ανίσχυρων "κρατών"-δορυφόρων των ισχυρών ( κατ' ουσίαν προτεκτοράτων όπου οι τύραννοι λειτουργούν ως εγκάθετοι των εξωτερικών αφεντικών - πέραν ελαχίστων εξαιρέσεων) η ανάγκη ελεύσεως τέτοιου είδους τυράννων-σωτήρων στην πράξη δεν υφίσταται. Και τούτο όχι διότι ο "παρλαμεντισμός" είναι το...επιτυχημένο πείραμα δημοκρατίας, αλλά διότι είναι αυτή καθαυτή η έκφραση της ΤΥΡΑΝΝΙΑΣ, η σημερινή εκδοχή της. Πίσω από την περίφημη "αρχή της αντιπροσώπευσης" δεν κρύβεται παρά η φίμωση της έκφρασης των πολιτών μέσα από την ανάδειξη ελεγχόμενων από το κυρίαρχο σύστημα επικεφαλής διαφόρων φατριών που καλύπτουν ένα ευρύτερο φάσμα οικονομικών, τοπικιστικών, συντεχνιακών και (στην καλύτερη περίπτωση) ιδεοληπτικών συμφερόντων. Πονηρά οι κρατούντες πείθουν τον υπήκοο, ότι εκφράζεται δια μέσου άλλων και μηχανεύονται χίλια δυο προσχήματα προκειμένου ο υπήκοος να μην αντιληφθεί ότι υποβάλλεται στον έσχατο αυτοεξευτελισμό εκχωρώντας σε τρίτους το δικαίωμα να... σκέφτονται για λογαριασμό του, μέσα σε μια πραγματικότητα εξαφάνισης του ατόμου στην απρόσωπη μάζα, μετατρέποντάς το σε ψηφοφόρο, με την ψήφο αυστηρά να καταμετράται αντί να ζυγίζεται και την ατομική άποψη να διαλύεται στη δίνη μιας άνωθεν εντέχνως διαμορφούμενης..."κοινής γνώμης", που δεν προκύπτει ως προϊόν συλλογικής έκφρασης της κοινότητας αλλά ως αποτέλεσμα απεινούς καθεστωτικής προπαγάνδας που λαμβάνει ενίοτε το χαρακτήρα ακατάσχετης κινδυνολογίας, ενσπείροντας το φόβο σε περίτρομους για τυχόν θεμελειακά διαφορετική πολιτική πρόταση υπηκόους. Και (ω του θαύματος!) όταν υπάρχει πραγματικός κίνδυνος για το κυρίαρχο σύστημα, οι τεχνητές δήθεν διαφορές (γνωστές ως ...πλουραλισμός) των  αβανταδόρων ψευδοαντιπάλων του καθεστώτος, πετούν τις μάσκες της ψευδεπίγραφης διαφορετικότητας και συντάσσονται σε μια ενορχηστρωμένη κινδυνολογία ενάντια στον...θρασσύτατο αμφισβητία της καθεστωτικής "μακαριότητος", που δεν είναι άλλον τι, από το πνευματικό τέλμα εντός του οποίου σαπίζει αργά και σταθερά η προοπτική της πραγματικής πολιτικής ελευθερίας. 
Απέναντι σ ' αυτήν ακριβώς την πνευματική αποτελμάτωση ορθώνεται σήμερα η ιδεολογική πρόταση του Λαϊκού και Κοινωνικού Εθνικισμού, το λαϊκό κράτος της εθνικής κοινότητας, που ως ζων οργανισμός λειτουργεί αρμονικά και  εκφράζεται στο πρόσωπο του ΗΓΕΤΗ. Αυτού που ενσαρκώνει τη διαχρονική βούληση της φυλετικής ψυχής, ενώνοντας σε "σφιχτοδετά κρατημένη  αρμονία"  τις παρελθούσες, παρούσες και μέλλουσες φυσικές υπάρξεις προσώπων του λαού μας. Ένα λαϊκό κράτος όπου οι ψήφοι των πολιτών ζυγίζονται και δεν υποβάλλονται στον ευτελισμό της... καταμέτρησης, μια οργανικά δομημένη κοινότητα που πεισματικά αρνείται τη μπακαλίστικη λογιστική της ποσόστωσης σ' ό,τι αφορά την αέναη ιστορικότητα της πατρίδας μας. Πού βρίσκεται η φιλοσοφική βάση αυτής της αντίληψης; Στον τρόπο ακριβώς που αντιλαμβάνεται την έννοια της Ιστορίας η Ιδεολογία μας: Σε πείσμα των παντοειδώς εκπεφρασμένων εκφάνσεων του κυρίαρχου συστήματος, αρνούμαστε, συνέλληνες, να δούμε την Ιστορία ως (αρχή, μέση και τέλος έχον) πεπερασμένο μέγεθος, αλλά ως μιαν αέναη πρόκληση δράσης, σ' έναν κόσμο που δεν είναι παρά "μέτρα απτόμενον και μέτρα αποσβεννύμενον,  αείζωον πυρ".  Έναν κόσμο πραγματικής ελευθερίας,  όπου δεν χωρούν ούτε τύραννοι, ούτε..."αρχές της πλειοψηφίας".

                                                                                                                                                                    ΟΔΥΣΣΕΥΣ  ΠΑΤΕΡΑΚΗΣ
                                                                                                                                                                         Τ.Ο. ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ

Σχόλια

  1. Δηλαδη αντι της σημερινης ¨παρλαμεντικης¨ εκδοχης της δημακρατιας να παμε στην καθαρη και γνησια ΤΥΡΑΝΝΙΑ και ποια η διαφορα αγαπητε ??

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μάλλον δεν κατάλαβες καλά το κείμενο, το οποίο ταυτίζει την "παρλαμεντική" εκδοχή της δημοκρατίας με την τυραννία, ενώ αντιθέτως στην προ -"παρλαμεντική" εκδοχή της δημοκρατίας η έλευση της τυραννίας προέκυπτε ως αναπόφευκτη εξέλιξη. Το κείμενο δεν προτείνει τυραννία αλλά ένα εντελώς διαφορετικά δομημένο λαϊκό κράτος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό βεβαίως εμπεριέχει και τον κίνδυνο, ο τύραννος που θα προκύψει ως ...σωτήρας να είναι ο ίδιος ο δημαγωγός. Και το ιλαροτραγικόν της υπόθεσης ότι οι ίδιοι οι "λαλίστατοι" διεκδικούντες το ..."δικαίωμα γνώμης" πολίτες επιζητούν..."κατά μόνας" ενίοτε την έλευση του τυράννου ως "λύση για τα δεινά της πολιτείας" (κάτι σαν το γνωστό..."δεν βρίσκεται ένας λοχίας;"), πανικόβλητοι μπροστά στο επαπειλούμενο κοινωνικό χάος, αλλά και από την εσωτερική ανάγκη να αποποιηθούν τις προσωπικές τους ευθύνες για τη διαμορφωθείσα απεχθή (και επαχθή βεβαίως) δυσβάστακτη πραγματικότητα. Ο καιρός θα κυλήσει, οι ίδιοι οι τότε φωνασκούντες θα νοσταλγήσουν την περίοδο της ..."ελευθερίας της έκφρασης" και (πάλιν αποποιούμενοι τις δικές τους ευθύνες για την έλευση της τυραννίας), θα ξεχυθούν στις οδούς της οχλαγωγίας για να γιορτάσουν την...επανέλευση της δημοκρατίας, μέχρι να ξαναγεννηθεί η ανάγκη του τυράννου και ούτω καθεξής.

      Διαγραφή
  3. Καταλαβαίνω τον προβληματισμό σου, πλην όμως θα πρέπει καταρχήν να κατανοήσεις τη θεμελειώδη διαφορά μεταξύ ΤΥΡΑΝΝΟΥ και ΗΓΕΤΗ καθώς και την εξίσου θεμελειώδη διαφορά μεταξύ ΗΓΕΣΙΑΣ και ΕΞΟΥΣΙΑΣ. Αυτό θα το επιτύχεις μόνον αν κατανοήσεις ουσιαστικά τι σημαίνει οργανικά δομημένη σε εθνικολαϊκή βάση (συνειδητοποιημένη φυλετικά) ΚΟΙΝΩΝΙΑ και τι την διαφοροποιεί από το αστικοδημοκρατικό συνοθύλευμα ...φορολογουμένων ατόμων. Αφετηρία όμως μιας τέτοιας προσέγγισης είναι η κατανόηση των λόγων πρόταξης της εννοίας του ΕΘΝΟΥΣ έναντι της εννοίας του ΚΡΑΤΟΥΣ από τον Λαϊκό Εθνικισμό. Ειδάλλως θα "βαλτώνεις" μέσα στην ίδια αναπάντητη απορία και θα θεωρείς ως "λύση" απελπισίας (εθελοτυφλώντας) το δοκιμασμένα αποτυχημένο σύστημα διακυβέρνησης που εξαπατεί τους πολίτες με το γνωστό ψευδοευφυολόγημα των ..."απολογητών" του ότι είναι ... "το χειρότερο σύστημα εξαιρουμένων όλων των άλλων" (sic) !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. το εθνος και το κρατος υπαρχουν τα τελευταια 200 χρονια.

    πως και ποιος κρινει ποιος ειναι ηγετης και ποιος τυραννος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Θέτεις δύο διαφορετικά ζητήματα, το πρώτο αφοριστικά (και, θα μου επιτρέψεις, κάπως αυθαίρετα). Η εθνική συνείδηση του ελληνισμού στα χρόνια της αμιγούς ρωμαιοκρατίας και του Βυζαντίου αργότερα, υπήρχε υπό μια υποβόσκουσα μορφή μέσα σε στοιχεία του (υπό μια ευρύτερη έννοια) λαϊκού πολιτισμού, αλλά αν ασχοληθούμε μ' αυτό θ' ανοίξουμε ένα τεράστιο κεφάλαιο. Η αναγέννηση της καθαυτό εθνικής συνείδησης (με πολιτικά χαρακτηριστικά) ξεκινά με τον Πλήθωνα και την Κίνηση των Ελληνιζόντων του Μυστρά κατά τον 15ο αιώνα. Για τον λόγο αυτόν, ακόμη και ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος χαρακτηρίζει τον Πλήθωνα "πρώτο συνειδητό Νεοέλληνα" και ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης μιλάει για "ανήκουστο ...ελάττωμα (του Πλήθωνος) κατά τους χρόνους εκείνους", συνεχίζοντας ότι "είχε (ο Πλήθων) συνείδηση του εθνισμού και η καρδία του εφλέγετο υπό φιλοπατρίας".
    Δεν μπορούμε λοιπόν να ταυτίσουμε τις έννοιες ΕΘΝΟΣ και ΚΡΑΤΟΣ, ούτε χρονικά προκειμένου περί των Ελλήνων και να τις περιορίσουμε σε μόλις 200 χρόνια.
    Σε ότι αφορά το δεύτερο ζήτημα, επαναλαμβάνω πως το ερώτημά σου είναι κατανοητό υπό το πρίσμα μιας θέασης της πολιτικής με αφετηρία την κρατούσα περί πολιτειακής οργανώσεως αντίληψη. Ο κριτής είναι ο χρόνος, η απτή πραγματικότης στην καθημερινή ζωή των πολιτών και τα εθνικά επιτεύγματα μιας "χρηστής" διοίκησης. Επαναλαμβάνω επίσης πως αν δεν εντρυφήσεις στα χαρακτηριστικά του εθνικολαϊκού κράτους δεν θα μπορέσεις να κατανοήσεις την έννοια του ΗΓΕΤΗ και την θεμελειακή διαφορά της από τον ΤΥΡΑΝΝΟ. Αλλά θα πρέπει να δώσεις βάση και στα αναφερόμενα στο τέλος του άρθρου για την αντίληψή μας πάνω στο ζήτημα ΙΣΤΟΡΙΑ, όπου απερίφραστα έγραψα ότι η ΙΣΤΟΡΙΑ για εμάς δεν είναι πεπερασμένο μέγεθος, αλλά αέναη πρόκληση δράσης. Οι περί ...τέλους της Ιστορίας θεωρίες βρίσκονται στον αντίποδα της δικής μας κοσμοαντίληψης. Το ελληνικό πνεύμα ποτέ δεν αντικειμενοποίησε την Αλήθεια, μετατρέποντάς την σε ...σύστημα γενικής ευτυχίας, ούτε παρήγαγε κοινωνικούς ...παραδείσους αιώνιας "μακαριότητας".

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η Χρυσή Αυγή στο Μνημόσυνο της Α’ Μοίρας Καταδρομών στο Μάλεμε Χανίων - Φωτορεπορτάζ

Κυριακή 31 Ιουλίου, Στρατόπεδο 1ης Μοίρας Αλεξιπτωτιστών, Μάλεμε Χανίων.Ο Ελληνισμός τιμά τους Ήρωες της Α’ΜΚ που συνέτριψαν τον Αττίλα στην Κύπρο το 1974. Από αυτό το τιμημένο Στρατόπεδο ξεκίνησαν οι 300 ηρωικοί Καταδρομείς, που με Διοικητή τον Γεώργιο Παπαμελετίου έγραψαν νέες σελίδες δόξας και πολεμικών κατορθωμάτων στην Ελληνική Ιστορία. Κλιμάκιο της Τ.Ο. Χανίων της Χρυσής Αυγής έδωσε το παρόν στην εκδήλωση. Ο εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής με τον Διοικητή της 1ης Μοίρας Αλεξιπτωτιστών: Η Πολεμική Σημαία της Α’ Μοίρας Καταδρομών: Οι Αλεξιπτωτιστές του Αγήματος Απόδοσης Τιμών: Έφεδροι Καταδρομείς τραγουδούν το ριζίτικο: Ριπές στον αέρα συνοδεύουν το προσκλητήριο νεκρών:

ΑΚΟΥ ΥΠΑΣΤΥΝΟΜΕ ΛΩΛΗ...

Ώστε, είναι "οι άλλοι" που γύρω σου έστησαν τείχη, "συνάδελφε" υπαστυνόμε , που ευκαιρία βρήκες, απ' τον Καβάφη ν' απαγγείλεις, ό,τι σε ...βόλεψε. "Οι άλλοι", λοιπόν. Αυτός ο "βραχνάς", που, ενίοτε,  λειτουργεί σαν άλλοθι, για όσα οι ίδιοι εκλαμβάνουμε σα στάση ανερμήνευτη των υπολοίπων που ζούμε ανάμεσά τους. Μόνο που αυτοί "οι άλλοι", στη δική σου ...περίπτωση, γεννήθηκαν από την ίδια φυσική διεργασία που κι' ο ίδιος γεννήθηκες : είναι όταν το σπερματοζωάριο συναντά το ωάριο και γεννά τη ζωή. Το ..."πίσω σύντροφοι, πέσαμε σε σκατά", που εν εκ των σπερματοζωαρίων ανακράζει ενίοτε, δεν έχει να κάμει με κείνη τη λειτουργία της φύσης, "συνάδελφε" υπαστυνόμε, που ανασύρει εκ του "μη όντος" το "ον". Πώς να το κάμωμε ; Πολλοί θα θέλανε να ...χτυπούνε τα δάχτυλα και να ...φυτρώνει ψωμί, αλλά μέχρι να "βγει" το ψωμί, χρειάζεται σπορά και θέρισμα κι' άλεσμα και ζύμωμα και ψήσιμο…

Ανακοίνωση Τ.Ο Χανίων Χρυσής Αυγής για τα επεισόδια ακροαριστερών με την αστυνομία

Για μια ακόμη φορά γίναμε μάρτυρες της βίαιης και εγκληματικής συμπεριφοράς των γνωστών σταλινοφασιστών της πόλης που στα χρόνια της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ έχουν εκτροχιαστεί χρησιμοποιούμενοι ως χρήσιμοι ηλίθιοι των ιδεολογικά ομοίων τους που κυβερνούν τον τόπο. Ρόπαλα, πετροπόλεμος κουκούλες, απειλές κατά της ζωής πολιτών που δεν συμμορφώνονται με τις… δικές τους κομμουνιστικές ιδεοληψίες, φτάνοντας δε και στο σημείο να επιτεθούν με δολοφονική πρόθεση πετροβολώντας 200 άτομα μια οικογένεια με 2 μωρά (το ένα μάλιστα λίγων μηνών) που τόλμησαν να εισέλθουν στο γραφείο μας. Η Χρυσή Αυγή στα Χανιά έχει παρουσία σχεδόν 3 δεκαετίες και θα συνεχίσει να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του εθνικιστικού αγώνα, κι αυτό σύντροφοι δεν μπορείτε να το αλλάξετε ούτε με δολοφονικές επιθέσεις ούτε με τα γνωστά παραληρήματα και ψέματα που διαδίδετε. Ο… «λαός» των Χανίων που εσείς συνεχώς επικαλείστε είναι οι 200 εγκληματίες κουκουλοφόροι που αποτελούν τα τάγματα εφόδου της άκρας αριστεράς στην πόλη και μ…