Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΑΚΟΥ ΣΥΝΑΓΩΝΙΣΤΗ

Για δεκαετίες ολόκληρες, οι πλουτοκράτες καπιταλιστές και οι "αριστεροί" ομογάλακτοι κι' ομοτράπεζοι συνεργάτες τους, βυσσοδομούν στην ψυχή και το σώμα του λαού μας, διαρρηγνύοντας αργά και σταθερά τον κοινωνικό μας ιστό και ξεπουλώντας την εθνική μας περιουσία και αξιοπρέπεια στα παζάρια μιας παγκόσμιας συνωμοσίας για τον ολοκληρωτικό έλεγχο της οικουμένης. Άτεγκτοι τοκογλύφοι, τα αφεντικά τους τους έδωσαν απλόχερα το απαραίτητο για τον εκμαυλισμό του λαού μας "αργύριο" της δικής τους προδοσίας και της δικής μας υλιστικής αποκτήνωσης. Σ' όλα αυτά τα χρόνια, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, κάθε συνειδητοποιημένος Έλληνας, στο μέτρο που κι' ο ίδιος μπορούσε να αντισταθεί, έδωσε το δικό του, εμφανές ή αφανές, στίγμα για την ανάσχεση αυτού του ολέθριου ρεύματος, αυτής της εθνικής ακατάσχετης κατρακύλας, όταν η πλειοψηφία των οικούντων αυτή την ιερή γη, επιδιδόμενη απνευμάτιστα στην κατανάλωση των σκουπιδιών που της λάνσαραν για πολύτιμα αγαθά, έδειχνε να χάνει και τα ελάχιστα εθνικά, κοινωνικά, ή έστω απλά ατομικά κι' ανθρώπινα αντανακλαστικά που της απέμειναν ως κληρονομιά των προγόνων της. Πρέπει τιμή στον άγνωστο στρατιώτη, στον αφανή ήρωα αυτού του αγώνα, τον Έλληνα που επέμενε να ξεχωρίζει τις αξίες απ' τα σκουπίδια. Το συνετό δημιουργό, τον αδιάφθορο υπάλληλο, τον καθημερινό αγωνιστή του (ταυτισμένου, στα "μυαλά" των αποχαυνωμένων, με την ευήθεια, δηλαδή τη ...βλακεία!), κοινωνικού ήθους, τον μετέχοντα κατά τρόπο ηρωϊκά τραγικό μιας κοινωνίας που βάφτισε την ανεντιμότητα ..."μαγκιά" και την εντιμότητα... "μαλακία". Σ' αυτό τον αφανή ήρωα που, (χωρίς "ιδεολογικές" ταυτοποιήσεις), έδωσε τον αμέτοχο στόμφου και κομπασμού αγώνα στα χρόνια της επίπλαστης "ευημερίας" χρωστάς πρωτίστως, ιδεολογικά συνειδητοποιημένε Εθνικιστή.
Στον άνθρωπο που στρέφει το βλέμμα του τώρα στο Κίνημά μας, εκτιμώντας καθημερινά τον αγώνα μας. Που, βλέποντας να στρέφεται εναντίον μας το σύνολο της ποικιλώνυμης συμμαχίας των αντιπάλων μας, τείνει ανυστερόβουλα την χείρα της συμπαράστασης, γεμίζοντάς μας ευθύνη. Σ' αυτόν και μόνο σ' αυτόν χρωστάς συναγωνιστή. Σ' όσους, γοητευμένοι από την αλματώδη γιγάντωση του Κινήματος, σε προσεγγίζουν για να καλύψουν κενά ψυχολογικής ανασφάλειας και σ' όσους υστερόβουλα επιδιώκουν ν' αποκομίσουν οφέλη κοινωνικής προβολής, να ικανοποιήσουν αρρωστημένες ορέξεις εξουσίας και κέρδος χυδαία υλιστικό, σ΄ όσους  με ύφος χιλίων καρδιναλίων και θράσος χιλίων πιθήκων προσέρχονται για ν' ασκήσουν εκ του ασφαλούς  ..."κριτική" στον τρόπο που δίνεις τον αγώνα σου, ν' "αμφισβητήσουν" την ιεραρχία μας τάχατες ..."ανησυχούντες" για την πορεία του αγώνα, μόνο και μόνο γνωρίζοντας πως βαδίζουμε ολοταχώς για τη νίκη, προκειμένου να λάβουν ..."μέρισμα δόξης και αμοιβής", δεν χρωστάς απολύτως τίποτε ! 
 Υ.Γ. Φύσει και θέσει ο υπογράφων το κείμενο, δεν προσέδωσε ποτέ στον εαυτό του την ιδιότητα του "ηγέτη" ή του από καθέδρας "συμβουλάτορα" και "καθοδηγητή". Θεώρησε μόνο πως δε συνάδει στη φύση του ιδεολόγου Εθνικιστή να μείνει αμέτοχος στην κοσμογονία που συντελείται τούτη την ώρα στην πατρίδα μας και τούτο το πράττει ως απλούς στρατιώτης του παθιασμένου κι' ανυποχώρητου αγώνα μας. Κι' αν ερωτηθεί κάποτε, την ώρα της νίκης,  τι θεωρεί πως προσέφερε στον αγώνα, νά 'σαι βέβαιος πως θ' απαντήσει μονολεκτικά : τίποτε !

                                                                                                                     ΟΔΥΣΣΕΥΣ  ΠΑΤΕΡΑΚΗΣ
                                                                                                                          Τ.Ο.  ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ

Σχόλια

  1. ΠΑΥΛΟΣ ΚΤΙΣΤΑΚΗΣ22 Δεκεμβρίου 2012 - 12:48 μ.μ.

    Αγαπητέ και ξεχωριστέ Συναγωνιστή Οδυσσέα,
    θεωρω οτι το συγκεκριμένο άρθρο σου πρέπει να είναι οδηγός μα και φάρος για όλους τους Χρυσαυγίτες που εντάσσονται κατα κύματα πλέον στις ταξεις του κινήματος.Είναι το πνεύμα του Χρυσαυγίτη.Αυτο το πνευμα κράτησε το κινημα μας ζωντανό 32 χρονια και μας οδηγεί προς την ολοκλήρωση του σκοπού.Την Τελική Νίκη.
    Τα γραφόμενά σου αυτά πρέπει να "διδάσκονται" στους νέους αγωνιστές ωστε να μεταλαμπαδευτεί η έννοια του χρυσαυγιτισμού σε οσο μεγαλύτερο ποσοστό του λαού γίνεται.Μόνο έτσι μπορεί να υπάρξει ελπίδα σωτηρίας.Αν γινουν ολοι χρυσαυγίτες στην νοοτροπία και στην ψυχή.
    Και παλι θερμά συγχαρητήρια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Γεια σου Παύλο μου, από το πάλαι ποτέ Κλεινόν Άστυ και νυν χαβούζα ψυχών, σωμάτων και "ιδεών". Ξεχωριστή τιμή πρέπει σε σας, τους συναγωνιστές της Αθήνας, που σ' αυτό το αποτρόπαιο περιβάλλον της παλαιοκαραμανλικής αντιπαροχής που εξαφάνισε δια της επελάσεως εργολάβων και εμπόρων κάθε στοιχείο ελληνικής αισθητικής και αισθήματος, παραμείνατε Έλληνες. Θεού (...) θέλοντος και καιρού επιτρέποντος, ελπίζω να τα πούμε από κοντά, λίαν συντόμως.
    Ο.Π.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΤΑΞΕΙΔΙ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΕ ΒΕΛΙΕ...

Του "τέλους" δεν ήθελα να 'ναι "προσφώνηση", τούτο το κείμενο. Μας πώς να μπορέσεις να κρύψεις το νότισμα, που υγραίνει τα μάτια αθέλητα, όταν το ανερμήνευτο "είναι" της αληθινής έκφρασης "καπακιάζει" τα περιττά και τα ...έχοντα "στόχους", "σκοπούς" και "ωφέλη", ...σκευάσματα λόγου ;  Κι' είναι αληθινή η προσμονή, όλα τούτα ν' ακυρωθούν απ' την εξέλιξη, κι' ας μοιάζει ο γράφων ηλίθιος, σαν κι' εκείνον που πρόκαμε να "προβλέψει", εκείνο που τελικά έμεινε έρμαιο, ως γεγονός κι' "αποτέλεσμα", κι' αποδείχτηκε "ψεύτης".  Το 'χω ξαναγραμμένο σε τούτο το "βήμα", πως είναι ο θάνατος που επικυρώνει τη μεγαλοσύνη του βίου ή ακυρώνει ό,τι πρωτύτερα φάνταζε μεγαλειώδες, στομφώδες κι' εν τέλει δεν ήταν παρά λόγου ανάξιο και "μικρό".  Μα ο συνειδητός δρόμος για τον βέβαιο θάνατο, ο δρόμος που εξαγνίζει, είναι ό,τι ξεμακραίνει τον άνθρωπο από…

Η Χρυσή Αυγή στο Μνημόσυνο της Α’ Μοίρας Καταδρομών στο Μάλεμε Χανίων - Φωτορεπορτάζ

Κυριακή 31 Ιουλίου, Στρατόπεδο 1ης Μοίρας Αλεξιπτωτιστών, Μάλεμε Χανίων.Ο Ελληνισμός τιμά τους Ήρωες της Α’ΜΚ που συνέτριψαν τον Αττίλα στην Κύπρο το 1974. Από αυτό το τιμημένο Στρατόπεδο ξεκίνησαν οι 300 ηρωικοί Καταδρομείς, που με Διοικητή τον Γεώργιο Παπαμελετίου έγραψαν νέες σελίδες δόξας και πολεμικών κατορθωμάτων στην Ελληνική Ιστορία. Κλιμάκιο της Τ.Ο. Χανίων της Χρυσής Αυγής έδωσε το παρόν στην εκδήλωση. Ο εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής με τον Διοικητή της 1ης Μοίρας Αλεξιπτωτιστών: Η Πολεμική Σημαία της Α’ Μοίρας Καταδρομών: Οι Αλεξιπτωτιστές του Αγήματος Απόδοσης Τιμών: Έφεδροι Καταδρομείς τραγουδούν το ριζίτικο: Ριπές στον αέρα συνοδεύουν το προσκλητήριο νεκρών:

ΑΚΟΥ ΥΠΑΣΤΥΝΟΜΕ ΛΩΛΗ...

Ώστε, είναι "οι άλλοι" που γύρω σου έστησαν τείχη, "συνάδελφε" υπαστυνόμε , που ευκαιρία βρήκες, απ' τον Καβάφη ν' απαγγείλεις, ό,τι σε ...βόλεψε. "Οι άλλοι", λοιπόν. Αυτός ο "βραχνάς", που, ενίοτε,  λειτουργεί σαν άλλοθι, για όσα οι ίδιοι εκλαμβάνουμε σα στάση ανερμήνευτη των υπολοίπων που ζούμε ανάμεσά τους. Μόνο που αυτοί "οι άλλοι", στη δική σου ...περίπτωση, γεννήθηκαν από την ίδια φυσική διεργασία που κι' ο ίδιος γεννήθηκες : είναι όταν το σπερματοζωάριο συναντά το ωάριο και γεννά τη ζωή. Το ..."πίσω σύντροφοι, πέσαμε σε σκατά", που εν εκ των σπερματοζωαρίων ανακράζει ενίοτε, δεν έχει να κάμει με κείνη τη λειτουργία της φύσης, "συνάδελφε" υπαστυνόμε, που ανασύρει εκ του "μη όντος" το "ον". Πώς να το κάμωμε ; Πολλοί θα θέλανε να ...χτυπούνε τα δάχτυλα και να ...φυτρώνει ψωμί, αλλά μέχρι να "βγει" το ψωμί, χρειάζεται σπορά και θέρισμα κι' άλεσμα και ζύμωμα και ψήσιμο…