Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΕΝΑΣ ΕΤΕΡΟΧΡΟΝΙΣΜΕΝΟΣ ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ "ΣΚΟΤΕΙΝΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ" ΤΟΥ ΣΥΝΑΓΩΝΙΣΤΗ ΜΙΧΑΛΗ ΧΑΤΖΑΚΗ

Δεν είναι ανάγκη αόριστη που μ' έκαμε να ξεκινήσω συντάσσοντας τούτες τις γραμμές. Είναι ένας ιδεατός πόθος απέριττα συμβολιστικός που αναδύεται μέσα από την ποίηση του συναγωνιστή μας, που σου γεννά την ανάγκη να κοινωνήσεις την ιδέα. Να μείνεις ζωντανός μέσα στη γενικευμένη επέλαση της σήψης, να μείνεις πολεμιστής μέσα στην αποθέωση της ηττοπάθειας, θέλει "νου και καρδιά και χέρι" που ο Παλαμάς ενώνει σαν ιερή τριάδα για το γκρέμισμα, εκείνων μόνο των γκρεμιστάδων που 'ναι μαζί και χτίστες γι' αυτό και δικαιούνται να 'ναι και γκρεμιστές. Συνοψισμένη σε τριανταέξι στιχουργήματα με τ' όνομα "Σκοτεινές Σημειώσεις", την πρώτη ποιητική συλλογή του, που κυκλοφόρησε το 2010 από τις αθηναϊκές εκδόσεις "Γαβριηλίδης", η ιδέα που αποκαλύπτεται με πείσμα κατατρεγμένου θεού μέσα απ' τον λόγο του ποητή, κομίζει την ελπίδα μιας ολόκληρης κοινωνίας μοναχικών νοσταλγών του απόλυτου που, ευτυχώς ματαιοπονώντας, ανίερα και υβριστικά δοκιμάζει να ...σχετικοποιήσει το κτήνος της παρακμής. Πάντα έβλεπα με επιφύλαξη την αναίδεια των "αναφορατζήδων δασκαλοτσούσηδων", καθώς θα 'λεγε κι' ο Περικλής Γιαννόπουλος, να "αναλύουν κ' επεξηγούν " την έκφραση των ποιητών, σάμπως και μάθαιναν στους μαθητές τους γεωγραφία. Ανυποψίαστοι για τη συμβολική του χάρτη που κάνει τις ηπείρους να μοιάζουν βραχονησίδες ακατοίκητες και τις νήσους ωκεανούς, οι δάσκαλοι όλων των βαθμίδων της εκπαίδευσης καμώνονται τους σοφούς, προσκολλημένοι στο αντικείμενο, με τα άμετρα υποκείμενα της έκφρασης ν' απουσιάζουν επιδεικτικά, δια της απουσίας τους λάμποντας και καγχάζοντας μπροστά στη γελοιότητα του ... "τι μας λέει εδώ ο ποιητής". Σαν αγγαρεία βαρυστομαχιασμένου γυμναστή που μέσα από την εκνευριστική του σφυρίχτρα, σε κάνει να σιχαθείς (όπως, τηρουμένων των αναλογιών, θα 'λεγε κι' ο Νίκος Τσιφόρος, σαν τον πελάτη βρεττανικού μπουρδέλου μια για πάντα δυο πράγματα, α.το γδύσιμο και β.τον έρωτα), την άσκηση του σώματος, έτσι κι' ο "διδάσκων την ποίηση" ευνουχίζει τον ακροατή-μαθητή του, στερώντας του το αισθητήριο της μέθεξης με τον λόγο. Γι' αυτό και δεν θα αναπαράγω την απρέπεια της "ανάλυσης" των στίχων που ο συναγωνιστής Μιχάλης Χατζάκης κοινωνεί προς όσους ζωντανούς θελήσουν να γευτούν τη ζωοδότρα αλμύρα των απύθμενων ωκεανών της ιδέας. Μην πάει ο νους σου αναγνώστη τούτου του ετεροχρονισμένου προλόγου, που θα 'θελα να 'χα γράψει αν οι συνθήκες επέτρεπαν την προτέρα της έκδοσης γνωριμία μου με τον ποιητή, στις "στρατευμένες τέχνες" των ιδεολογικών αντιπάλων μας. Τα "αλλότρια κρίνοντες εξ ιδίων", αναζητούν ανάλογα της δικής τους ύβρεως κίνητρα πίσω απ' το φακό της Ρίφενσταλ, ή τη σμίλη του Μπρέκερ. Κι' αυτό γιατί, εθελοτυφλώντας μπροστά στην Α-λήθεια, επιμένουν να αγνοούν πως πίσω από κάθε ειλικρινή κατάθεση ψυχής, πίσω από κάθε απέκδυση της χυδαίας σκοπιμότητας, λαμβάνει χώρα η έμπνευση η πηγάζουσα από τον μυστικόν ου-τόπον της συμπαντικής αρμονίας, της παντοειδώς απουσιάζουσας από τα δικά τους εφήμερα σχέδια-καρικατούρες. Κι' εδώ εδράζεται η φύσις που "κρύπτεσθαι φιλεί" κι' επιχειρεί να αποκαλυφθεί μέσα από την ποίηση του συναγωνιστή : βέβηλες ηδονές, κρύες φασματικές μάζες, κρυστάλλινες προβολές αστέρων, ακάθαρτες νοημοσύνες, λεγεώνες ιπτάμενων τρωκτικών, φρικιαστικοί ναοί μαύρων πόλεων, ηλιαχτίδες καίουσες την ψυχή, θαμπές φιγούρες και χλωμά φαντάσματα που σβήνουνε στο πρώτο φως της μέρας, αγκαλιάζονται σε μιαν ατέρμονην εναλλαγή με τους κατοίκους της έρημης πόλης και τις ολάνθιστες άκανθες που στυλώνονται μπροστά μας, θρεμμένες από την ερημιά με σάρκες όσων διάβηκαν την κόλαση της λήθης και Μέλας Ανθός προσφέρεται πάντα στους μη επιζητούντες τη γλυκανάλατη "δικαίωση". Εδώ είναι που αναπόδραστα προκύπτει η απορία κατά πόσον η υποκειμενική θέαση μέσα από ειδικά στοιχεία της επί μέρους ύπαρξης του δημιουργού, μπορεί να ενταχθεί μέσα στα πλαίσια μιας γενικής ιδέας αξιούσης έναν ευρύτερο του προσωπικού στόχο. Απλούστατα, αγαπητέ αναγνώστη, το ίδιο αναπόδραστα θα επιστρέψουμε για την απάντηση σ' όσα για χτίστες και γκρεμιστές κι' ό,τι για την απέκδυση της σκοπιμότητας προείπαμε : κοινός τόπος κάθε δημιουργού ιδεαλιστή, που λαμβάνει τα ερεθίσματα υψηλής έκφρασης μέσα από τούτη την αφιλόξενη γι' αυτόν εφήμερη χυδαιότητα του γκροτέσκο περίγυρου, δεν είναι άλλος από τη χώρα των ιδεών, που ο παθιασμένος αγώνας μας θέλει να καταστήσει απτή πραγματικότητα, μέσα από μια καθαυτό πολιτικήν προοπτική απελευθέρωσης των έγκλειστων του σπηλαίου στο άπλετο φως του ανίκητου Ήλιου, του ζωοδότη θεού πάντων των Ελλήνων...

ΟΔΥΣΣΕΥΣ ΠΑΤΕΡΑΚΗΣ
Τ.Ο. ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ

Σχόλια

  1. Αρχικά ένα μεγάλο ευχαριστώ Συναγωνιστή Οδυσσέα για την τιμή που μου κάνεις. Μακάρι αυτός ο πρόλογος να βρισκόταν τυπωμένος στις πρώτες σελίδες της συλλογής. Οφείλω βέβαια να ομολογήσω ότι το βιβλίο αυτό το έχω σχεδόν «απαρνηθεί» διότι αντικατοπτρίζει μία περίοδο της ζωής μου η οποία έχει πλέον περάσει και οι συγκεκριμένες σημειώσεις (δεν τα θεωρώ ποιήματα) δεν είναι παρά φωτογραφίες της συγκεκριμένης περιόδου.
    Είχα ετοιμάσει ένα κείμενο για να το παραθέσω εδώ αλλά πρώτον δεν τα πάω καλά με τον γραπτό λόγο, δεύτερον δεν θέλω να κουράσω όποιον τύχει να διαβάσει το σχόλιό μου και τρίτον τις ευχαριστίες μου θα τις εκφράσω εμπράκτως και κατ ιδίαν. Πρέπει όμως να πω πως το βιβλίο σου «Εθνική των Ελλήνων Θρησκεία» (εκδόσεις «Ελεύθερη Σκέψις») καθώς και τα ποιήματα που έχεις αναρτήσει στο προσωπικό σου blog Πληθώνειον Άντρον με έκαναν να ασχοληθώ και πάλι με την ποίηση μετά από πολύ καιρό. Και γνωρίζεις, όντας ο ίδιος ποιητής, πως όσο λυτρωτικό και αναγκαίο μπορεί να είναι για κάποιους να αποτυπώνουν τα συναισθήματά τους σε ένα χαρτί άλλο τόσο επώδυνη ενδέχεται να αποβεί η απλή και μόνο ανάγνωση ενός ποιήματος...
    Τέλος θέλω να επισημάνω και μέσον αυτού του «βήματος» πως ο πρόλογός σου όπως και η αφιέρωση που μου έγραψες στο βιβλίο σου πέραν της τιμής που μου προσφέρουν με γεμίζουν και με ευθύνες. Δεν γνωρίζω αν είμαι άξιος της τιμής και ικανός να ανταποκριθώ στις ευθύνες. Ελπίζω μόνο να φανώ αντάξιος της εμπιστοσύνης.



    Υποσημείωση: Παραφράζοντας τα τελευταία σου λόγια, να συμφωνήσω απόλυτα μαζί σου ελπίζοντας πως μέσα από την χυδαιότητα και την σκοτεινιά του περίγυρού μας να προβάλλει ο ζωοδότης θεός που με το φως του θα καταστήσει τις ιδεές μας πραγματικότητα. Sol Invictus!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η Χρυσή Αυγή στο Μνημόσυνο της Α’ Μοίρας Καταδρομών στο Μάλεμε Χανίων - Φωτορεπορτάζ

Κυριακή 31 Ιουλίου, Στρατόπεδο 1ης Μοίρας Αλεξιπτωτιστών, Μάλεμε Χανίων.Ο Ελληνισμός τιμά τους Ήρωες της Α’ΜΚ που συνέτριψαν τον Αττίλα στην Κύπρο το 1974. Από αυτό το τιμημένο Στρατόπεδο ξεκίνησαν οι 300 ηρωικοί Καταδρομείς, που με Διοικητή τον Γεώργιο Παπαμελετίου έγραψαν νέες σελίδες δόξας και πολεμικών κατορθωμάτων στην Ελληνική Ιστορία. Κλιμάκιο της Τ.Ο. Χανίων της Χρυσής Αυγής έδωσε το παρόν στην εκδήλωση. Ο εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής με τον Διοικητή της 1ης Μοίρας Αλεξιπτωτιστών: Η Πολεμική Σημαία της Α’ Μοίρας Καταδρομών: Οι Αλεξιπτωτιστές του Αγήματος Απόδοσης Τιμών: Έφεδροι Καταδρομείς τραγουδούν το ριζίτικο: Ριπές στον αέρα συνοδεύουν το προσκλητήριο νεκρών:

ΑΚΟΥ ΥΠΑΣΤΥΝΟΜΕ ΛΩΛΗ...

Ώστε, είναι "οι άλλοι" που γύρω σου έστησαν τείχη, "συνάδελφε" υπαστυνόμε , που ευκαιρία βρήκες, απ' τον Καβάφη ν' απαγγείλεις, ό,τι σε ...βόλεψε. "Οι άλλοι", λοιπόν. Αυτός ο "βραχνάς", που, ενίοτε,  λειτουργεί σαν άλλοθι, για όσα οι ίδιοι εκλαμβάνουμε σα στάση ανερμήνευτη των υπολοίπων που ζούμε ανάμεσά τους. Μόνο που αυτοί "οι άλλοι", στη δική σου ...περίπτωση, γεννήθηκαν από την ίδια φυσική διεργασία που κι' ο ίδιος γεννήθηκες : είναι όταν το σπερματοζωάριο συναντά το ωάριο και γεννά τη ζωή. Το ..."πίσω σύντροφοι, πέσαμε σε σκατά", που εν εκ των σπερματοζωαρίων ανακράζει ενίοτε, δεν έχει να κάμει με κείνη τη λειτουργία της φύσης, "συνάδελφε" υπαστυνόμε, που ανασύρει εκ του "μη όντος" το "ον". Πώς να το κάμωμε ; Πολλοί θα θέλανε να ...χτυπούνε τα δάχτυλα και να ...φυτρώνει ψωμί, αλλά μέχρι να "βγει" το ψωμί, χρειάζεται σπορά και θέρισμα κι' άλεσμα και ζύμωμα και ψήσιμο…

Ανακοίνωση Τ.Ο Χανίων Χρυσής Αυγής για τα επεισόδια ακροαριστερών με την αστυνομία

Για μια ακόμη φορά γίναμε μάρτυρες της βίαιης και εγκληματικής συμπεριφοράς των γνωστών σταλινοφασιστών της πόλης που στα χρόνια της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ έχουν εκτροχιαστεί χρησιμοποιούμενοι ως χρήσιμοι ηλίθιοι των ιδεολογικά ομοίων τους που κυβερνούν τον τόπο. Ρόπαλα, πετροπόλεμος κουκούλες, απειλές κατά της ζωής πολιτών που δεν συμμορφώνονται με τις… δικές τους κομμουνιστικές ιδεοληψίες, φτάνοντας δε και στο σημείο να επιτεθούν με δολοφονική πρόθεση πετροβολώντας 200 άτομα μια οικογένεια με 2 μωρά (το ένα μάλιστα λίγων μηνών) που τόλμησαν να εισέλθουν στο γραφείο μας. Η Χρυσή Αυγή στα Χανιά έχει παρουσία σχεδόν 3 δεκαετίες και θα συνεχίσει να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του εθνικιστικού αγώνα, κι αυτό σύντροφοι δεν μπορείτε να το αλλάξετε ούτε με δολοφονικές επιθέσεις ούτε με τα γνωστά παραληρήματα και ψέματα που διαδίδετε. Ο… «λαός» των Χανίων που εσείς συνεχώς επικαλείστε είναι οι 200 εγκληματίες κουκουλοφόροι που αποτελούν τα τάγματα εφόδου της άκρας αριστεράς στην πόλη και μ…