Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Δραστηριότητες Τ.Ο Ηρακλείου


Την Τετάρτη 3 Απριλίου πραγματοποιήθηκε στην Τ.Ο Ηρακλείου ομιλία με θέμα τον Αγώνα της ΕΟΚΑ στην μαρτυρική Κύπρο μας. Ομιλητής ήταν ο Συναγωνιστής Τάσος Τσαγκαρίδης.   Στην συνέχεια πραγματοποιήθηκε διανομή της εφημερίδας ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ σε γειτονιές της πόλης του Ηρακλείου.

Παραθέτουμε το κείμενο της ομιλίας του Συναγωνιστή για την ΕΟΚΑ:  

 ΕΟΚΑ 1η Απριλίου 1955
Ο Κυπριακός Ελληνισμός, μη μπορώντας και μη αντέχοντας  πια, τη σκλαβιά από την αποικιοκρατία των Άγγλων αποφασίζει, εκείνη την πρωταπριλιάτικη αυγή του ’55,  να συντρίψει τα δεσμά της αποικιοκρατικής κατοχής και να πάρει την τύχη της εθνικό-ιστορικής του πορείας, αποκλειστικά στα δικά του χέρια.
Το αίτημα της αυτοδιάθεσης του Κυπριακού λαού είχε πάντα ένα Αγγλικό όχι (αλήθεια το πολίτευμα της Αγγλίας δεν σχετίζεται με την δημοκρατία;) και έπειτα το «ουδέποτε» του Άγγλου υπουργού των αποικιών και την αποτυχία προώθησης του αιτήματος, στην γενική συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, λόγω του μπλοκαρίσματος από τις αποικιοκρατικές δυνάμεις που έλεγχαν τότε τον οργανισμό, μια και μοναδική ήταν η επιλογή. Ήταν το προαιώνιο πρόσταγμα της πανάρχαιας Ελληνικής μας ιστορίας που καλούσε τον Κυπριακό Ελληνισμό, να προχωρήσει σε ένοπλο, ασυμβίβαστο και ανυποχώρητο αγώνα, για να διεκδικήσει την ολοκλήρωση των εθνικό-κοινωνικών  του προσανατολισμών  και οραματισμών.
Έτσι, στις 7 Μαρτίου του 1953 στην Αθήνα, σε ένα διαμέρισμα στην οδό Ασκληπιού, σφραγίζεται η απόφαση για την ίδρυση της ΕΟΚΑ. Της Εθνικής Οργάνωσης Κυπρίων Αγωνιστών.
Ο αγώνας της ΕΟΚΑ ήταν η δυναμική διεκδίκηση του προαιώνιου απελευθερωτικού πόθου του Κυπριακού Ελληνισμού, όπως ο πόθος διακηρύχθηκε με το Δημοψήφισμα της 15ης Ιανουαρίου 1950, όταν το 97% του λαού απαίτησε την ΄Ενωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Ήταν η μαχητική αντίσταση της γενιάς του’55, στις επανειλημμένες αρνήσεις του κατακτητή για εθνική λύτρωση του νότιο-ανατολικότερου διαμερίσματος του Ελληνισμού.
Ήταν μια ηρωική τετράχρονη εποποιία, που μετουσίωσαν σε ιστορική πραγματικότητα οι θυσίες, οι προσδοκίες, οι προσευχές κι απαιτήσεις των Κυπρίων, που έζησαν  και αγωνίστηκαν πριν, για να ορθώσουν με τα κορμιά τους τον απελευθερωτικό Θρίαμβο της ιδιαίτερης παρτίδας τους. Ορκίζεται σαν στρατιωτικός αρχηγός του αγώνα, ο απόστρατος συνταγματάρχης Γεώργιος Γρίβας. Ένας παρασημοφορημένος ήρωας της Μικρασίας, του Αλβανικού έπους και του εμφυλίου (αρχηγός της ομάδας Χ των θρυλικών χητών που πολέμησαν κατά του κομουνισμού), που έμελε να μετενσαρκώσει τον Βυζαντινό Διγενή Ακρίτα και να καταστεί, ο συγκλονιστικότερος θρύλος της νεοτέρας Ελληνικής Ιστορίας, αφού κατάφερε να αναδειχτεί, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα του ξένου τύπου  της εποχής, σε μια παγκόσμια ηγετική μορφή, του οποίου τις τακτικές εφάρμοσαν μετέπειτα, απελευθερωτικά κινήματα στη Λατινική Αμερική και στην Κούβα.
Το πρωινό της 1ης  Απριλίου του 1955, οι δείκτες των ρολογιών συγχρονίζεται με το ρολόι της Ιστορίας. Της Ελληνικής μας Ιστορίας, η οποία μετοίκησε, αγκαλιάζοντας αδιάκοπτα, τούτο το νησί. Ο Διγενής έφθασε στην ακτή της Χλώρακας στις 10 Νοεμβρίου 1955, ύστερα από έναν περιπετειώδες πλουν μ’ ένα μικρό καΐκι. Ο Αρχηγός φρόντισε να μεταφερθούν στο νησί τα πρώτα όπλα και πυρομαχικά κι αμέσως αποδύθηκε στη υπεράνθρωπη προσπάθεια οργάνωσης κι εκπαίδευσης στην επανάστασή, Ελλήνων νέων της Κύπρου, που ουδέποτε ασχολήθηκαν με όπλα και βόμβες.
Όλος ο λαός, συμμετέχει και ζει τον μεγάλο ξεσηκωμό. Μαθητές δημοτικού, γυμνασίου, οι εργαζόμενοι, οι αγρότες, οι νοικοκυρές,όλοι, μέσα από το καμίνι της καθημερινής βιοπάλης, βρίσκουν τον τρόπο και τον χρόνο, να συνδεθούν και να συντονιστούν, με τους ιερούς σκοπούς του μεγάλου αγώνα. Έναν αγώνα εθνικό-απελευθερωτικό, που διεκδικεί το ατομικό δίκαιο, την κοινωνική δικαιοσύνη και την αξιοπρέπεια του ανθρώπου. Η ποικιλόμορφη αποφασιστικότητα του Κυπριακού λαού, τροφοδοτεί αστείρευτα με θάρρος και δύναμη τους γενναίους μαχητές της ΕΟΚΑ, που εφορμώντας από τα κρησφύγετα τους , τα όποια είναι κατάσπαρτα σε κάθε γωνία της Κύπρου καταφέρνουν μεγάλα πλήγματα στους δυνάστες. Κτυπιούνται και καταστρέφονται ολοσχερώς , νευραλγικοί στρατιωτικοί και κυβερνητικοί στόχοι, με ανυπολόγιστες υλικές και ανθρώπινες απώλειες. Όπως αναφέρει σε πρωτοσέλιδο της άρθρο η Βρετανική εφημερίδα Οbserver, « η ΕΟΚΑ είναι αδύνατον να νικηθεί».
Μπροστά στην διαμορφωθείσα κατάσταση, οι Άγγλοι
n  Μεταφέρουν ενισχύσεις από την μέση ανατολή
n  Και ταυτόχρονα ενεργοποιούν τον τουρκικό παράγοντα, δημιουργώντας τα γνωστά επικουρικά σώματα ,τα όποια μέσω των βιαιοτήτων, προσπαθούν να κάμψουν ανεπιτυχώς , το φρόνημα , του αποφασισμένου να φτάσει μέχρι την δικαίωση, λαού.
Την πρώτη νύχτα χτύπησε ο Γρηγόρης Αυξεντίου με την ομάδα των Αμμοχωστανιών στη Δεκέλεια με αποστολή να προκαλέσουν διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος και συσκότιση σ’ όλο το νησί. Ο Μάρκος Δράκος με την ομάδα «Αστραπη» ανατίναξαν τον Ραδιοφωνικό σταθμό. Άλλες ομάδες ανέλαβαν αποστολές σε προκαθορισμένα σημεία σε διάφορες περιοχές. Την αφετηρία της ιστορίας της δόξας, οριοθέτησε με την θυσία του ο πρώτος νεκρός. Ο Μόδεστος Παντελή, ο οποίος πέθανε από ηλεκτροπληξία καθώς επιχειρούσε να καταστρέψει τα ηλεκτροφόρα καλώδια.
Οι ήρωες της ιστορίας μας τον καλωσόρισαν με την προαιώνια ιαχή των Ελλήνων ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ ,ενώ ο «Ζηδρος» - ο Γρηγόρης Αυξεντίου- με την αντάρτικη ομάδα του επιχειρούσαν από τον Πενταδάκτυλο μιαν αστραπιαία επιδρομή στον αστυνομικό σταθμό Λευκονοίκου και άρπαζαν τον οπλισμό. Στις 7 Φεβρουαρίου 1956 , έπεφτε ο πρώτος μαθητής, ο Πέτρος Γιάλλουρος από το Ριζοκάρπασο, τελειόφοιτος και αρχηγός του Ελληνικού Γυμνασίου Αμμοχώστου. Τον πυροβόλησε Άγγλος δεκανέας στο στήθος ,στην διάρκεια διαδήλωσης σε δρόμο των Βαρωσίων. Τελευταίες του λέξεις ήταν ΕΛΛΑΣ- ΚΥΠΡΟΣ- ΕΝΩΣΙΣ. Στις 9 Μαΐου του 1956 το χέρι του δημίου των Κεντρικών Φυλακών άνοιγε την καταπακτή της κρεμάλας με πρωτομάρτυρες το Μιχαλακη Καραολή και τον Ανδρέα Δημητρίου. Ο τραγικός χορός των αγωνιστών που απαγχονιστήκαν συμπληρώθηκε με τον Ανδρέα Ζάκο , τον Χαρίλαο Μιχαήλ και τον Ιάκωβο Πατάτσο στις 9 Αυγούστου 1956, του Ανδρεά Παναγίδη , τον Μιχαήλ Κουτσόφτα και το Στέλιο Μαυρομμάτη στις 21 Σεπτεμβρίου 1956 και τον Ευαγορα Παλληκαρίδη στις 13 Μαρτίου 1957. Στις 31 Αυγούστου 1956 έπεσαν στην φοβερή μάχη του Νοσοκομείου Λευκωσίας τα στελέχη του Εκτελεστικού Ιωνάς Νικολάου και Κυριάκος Κολοκάσης .
Στις 3 Μαρτίου του 1957 , στις 6 το πρωί σε μιαν πλαγιά των βουνών του μαχαιρά, ο Γρηγόρης Αυξεντίου με τέσσερις συντρόφους του, σε τοποθεσία που έδειξε στον Αγγλικό στρατό το χέρι της προδοσίας, πολιορκήθηκε από Άγγλους στρατιώτες, που τον κάλεσαν να παραδοθεί. «Εγώ Θα πολεμήσω και θα πεθάνω, Πρέπει να πεθάνω», είπε στον αδερφικό του φίλο Αντώνη Παπαδόπουλο. Έμεινε  μόνος . κι όταν οι Άγγλοι τον κάλεσαν ξανά να παραδοθεί , στις χαράδρες αντιλάλησε η παμπάλαια κραυγή των Θερμοπυλών: Μολών λαβέ. Οι Εγγλέζοι άρχισαν να διοχετεύουν βενζίνη στην σπηλιά. Ακολούθησαν οι εκρήξεις τριών εμπρηστικών βομβών. Οι φλόγες τον έζωσαν. Ο Γρηγόρης Αυξεντιου έγινε ολοκαύτωμα για να φωτίζει στους αιώνες τους δρόμους που οδηγούν στην λευτεριά. Στους περιφανέστερους ήρωες της τετράχρονης εποποιίας της ΕΟΚΑ συγκαταλέγεται και ο Κυριάκος Μάτσης , που αρνήθηκε να παραδοθεί όταν τον περικύκλωσαν οι Αγγλοι κραυγάζοντας όπως τον αδελφικό του φίλο Γρήγορη Αυξεντίου , την ηρωική ιαχή των αιώνων. Ο ήρωας διέταξε τους συντρόφους του να παραδοθούν και ο ίδιος έμεινε στο κρησφύγετό του, στο Δίκωμο. Τον ανατίναξαν οι Άγγλοι με χειροβομβίδα στις 19 Νοεμβρίου 1958.
Ο καπνός από το θυσιαστήριο των ηρώων, τυλίγει και σκεπάζει όλη την Κύπρο. Γίνετε φλόγα, γίνετε πυρκαγιά, που κατακαίει και μεταλαμπαδεύει, την χωρίς πισωγυρίσματα απόφαση.
Η ΕΟΚΑ, δεν κάμπτεται και δεν νικιέται. Οι αγωνιστές με ασίγαστο πάθος και άσβεστο πόθο, για λύτρωση και λευτεριά, γράφουν νέες σελίδες ιστορικής δόξας και τιμής.
Οι Άγγλοι, μην μπορώντας να κάμψουν και να υποτάξουν την Κυπριακή λεβέντικη ψυχή επισείουν τον κίνδυνο της διχοτόμησης με την απειλή μονομερούς επιβολής του σχεδίου Μακμίλαν. Ο αρχιεπίσκοπος Μακάριος, υπογράφει την συνθηκολόγηση της Ζυρίχης.
Η συμφωνίες της Ζυρίχης -          Λονδίνου ήταν , μια συνθηκολόγηση και ένας συμβιβασμός, που έδινε το δικαίωμα στον Τούρκικο νέο-σουλτανικό επεκτατισμό, να εισβάλει το τραγικό καλοκαίρι του ’74 και να καταλάβει το 36% των εδαφών μας.
Κλείνοντας την σύντομη ιστορική μας αναδρομή στην δράση της ΕΟΚΑ ας κρατήσουμε ανεξίτηλα μες τις καρδιές μας τον πόθο του αρχηγού Γρίβα Διγενή και των συντρόφων του ,ότι η Κύπρος ήτο ανέκαθεν και είναι και σήμερον Ελληνική. Οφείλουν να την αποδώσουν εις την Ελλάδα. Οποιαδήποτε άλλη λύσις θα δημιουργήσει εστίαν ταραχών και προστριβών εις βάρος και αυτών των ιδίων (ενν. τους «Συμμάχους»). Ας έχουν υπ’ οψιν ότι οι Έλληνες της Κύπρου ουδέποτε θα εφησυχάσουν ευ’ όσον δεν αποδίδετε η νήσος εις την Ελλάδα.
Σήμερα η Κύπρος τελώντας στο 40% περίπου του εδάφους της υπό τουρκική κατοχή, βρίσκετε σε μια κρίσιμη καμπή την ιστορίας της. Η προσπάθεια του Κυπριακού και Ελλαδικού πολιτικού κατεστημένου να βρουν τρόπο εφαρμογής ενός νέου «σχεδίου Ανάν» οδηγώντας την ουσιαστικά σε λύσεις σταδιακού αφελληνισμού, αρεστές στους παγκόσμιους εξουσιαστές και με όσο ποτέ άλλοτε αισθητή την απουσία ενός μεγάλου Έλληνα ηγέτη στο Κυπριακό πολιτικό στερέωμα, φαντάζει ολοένα πιο επίκαιρο και ελκυστικό το σύνθημα που ακούγεται και γράφετε τις ημέρες αυτές στην Κύπρο :
«ΕΟΚΑ ξανά στης Κύπρου τα βουνά!»  

ΕΛΛΑΣ – ΚΥΠΡΟΣ ΕΝΩΣΙΣ


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η Χρυσή Αυγή στο Μνημόσυνο της Α’ Μοίρας Καταδρομών στο Μάλεμε Χανίων - Φωτορεπορτάζ

Κυριακή 31 Ιουλίου, Στρατόπεδο 1ης Μοίρας Αλεξιπτωτιστών, Μάλεμε Χανίων.Ο Ελληνισμός τιμά τους Ήρωες της Α’ΜΚ που συνέτριψαν τον Αττίλα στην Κύπρο το 1974. Από αυτό το τιμημένο Στρατόπεδο ξεκίνησαν οι 300 ηρωικοί Καταδρομείς, που με Διοικητή τον Γεώργιο Παπαμελετίου έγραψαν νέες σελίδες δόξας και πολεμικών κατορθωμάτων στην Ελληνική Ιστορία. Κλιμάκιο της Τ.Ο. Χανίων της Χρυσής Αυγής έδωσε το παρόν στην εκδήλωση. Ο εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής με τον Διοικητή της 1ης Μοίρας Αλεξιπτωτιστών: Η Πολεμική Σημαία της Α’ Μοίρας Καταδρομών: Οι Αλεξιπτωτιστές του Αγήματος Απόδοσης Τιμών: Έφεδροι Καταδρομείς τραγουδούν το ριζίτικο: Ριπές στον αέρα συνοδεύουν το προσκλητήριο νεκρών:

ΑΚΟΥ ΥΠΑΣΤΥΝΟΜΕ ΛΩΛΗ...

Ώστε, είναι "οι άλλοι" που γύρω σου έστησαν τείχη, "συνάδελφε" υπαστυνόμε , που ευκαιρία βρήκες, απ' τον Καβάφη ν' απαγγείλεις, ό,τι σε ...βόλεψε. "Οι άλλοι", λοιπόν. Αυτός ο "βραχνάς", που, ενίοτε,  λειτουργεί σαν άλλοθι, για όσα οι ίδιοι εκλαμβάνουμε σα στάση ανερμήνευτη των υπολοίπων που ζούμε ανάμεσά τους. Μόνο που αυτοί "οι άλλοι", στη δική σου ...περίπτωση, γεννήθηκαν από την ίδια φυσική διεργασία που κι' ο ίδιος γεννήθηκες : είναι όταν το σπερματοζωάριο συναντά το ωάριο και γεννά τη ζωή. Το ..."πίσω σύντροφοι, πέσαμε σε σκατά", που εν εκ των σπερματοζωαρίων ανακράζει ενίοτε, δεν έχει να κάμει με κείνη τη λειτουργία της φύσης, "συνάδελφε" υπαστυνόμε, που ανασύρει εκ του "μη όντος" το "ον". Πώς να το κάμωμε ; Πολλοί θα θέλανε να ...χτυπούνε τα δάχτυλα και να ...φυτρώνει ψωμί, αλλά μέχρι να "βγει" το ψωμί, χρειάζεται σπορά και θέρισμα κι' άλεσμα και ζύμωμα και ψήσιμο…

Ανακοίνωση Τ.Ο Χανίων Χρυσής Αυγής για τα επεισόδια ακροαριστερών με την αστυνομία

Για μια ακόμη φορά γίναμε μάρτυρες της βίαιης και εγκληματικής συμπεριφοράς των γνωστών σταλινοφασιστών της πόλης που στα χρόνια της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ έχουν εκτροχιαστεί χρησιμοποιούμενοι ως χρήσιμοι ηλίθιοι των ιδεολογικά ομοίων τους που κυβερνούν τον τόπο. Ρόπαλα, πετροπόλεμος κουκούλες, απειλές κατά της ζωής πολιτών που δεν συμμορφώνονται με τις… δικές τους κομμουνιστικές ιδεοληψίες, φτάνοντας δε και στο σημείο να επιτεθούν με δολοφονική πρόθεση πετροβολώντας 200 άτομα μια οικογένεια με 2 μωρά (το ένα μάλιστα λίγων μηνών) που τόλμησαν να εισέλθουν στο γραφείο μας. Η Χρυσή Αυγή στα Χανιά έχει παρουσία σχεδόν 3 δεκαετίες και θα συνεχίσει να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του εθνικιστικού αγώνα, κι αυτό σύντροφοι δεν μπορείτε να το αλλάξετε ούτε με δολοφονικές επιθέσεις ούτε με τα γνωστά παραληρήματα και ψέματα που διαδίδετε. Ο… «λαός» των Χανίων που εσείς συνεχώς επικαλείστε είναι οι 200 εγκληματίες κουκουλοφόροι που αποτελούν τα τάγματα εφόδου της άκρας αριστεράς στην πόλη και μ…