Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΑΣ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΚΟΙΝΟΤΙΣΜΟ


Όσο κι' αν φαντάζει πολύπλοκο, δεν είναι. Ή τουλάχιστον είναι πολύπλοκο, όσο κι' η ίδια η ζωή : φαντάζει πολύπλοκη αν την κοιττάξεις από απόσταση κι' απλούστατη, όταν απλά την ζεις. Είναι η διαφορά της θεωρίας από το βίωμα. "Τα μάτια φοβούνται τη δουλειά, μα τα χέρια δεν την φοβούνται", ρητό αναντικατάστατο στα χείλη απλών ανθρώπων. Δεν είναι να σε τρομάζει η ζωή. Αρκεί να την ζεις, χωρίς να το πολυσκέφτεσαι, αλλά όχι και χωρίς να σκέφτεσαι. Η σκέψη, είναι απλά κι' αυτή μέρος της πράξης. Κι' αυτό συνθέτει την αρμονία του βίου. Ο Κοινοτισμός δεν παρήχθη, λοιπόν, μέσα σε κάποια μυαλά ως ιδεόσχημα. Σχηματίστηκε η Κοινότητα στην πράξη, από μια φυσική ροπή των ανθρώπων στη συμβίωση και πρακτικά αυτοκαθορίστηκαν οι κανόνες. Αρκεί να θυμηθούμε απλά τον Αριστοτέλη : "ο άνθρωπος είναι ζώον κοινωνικό. Για να 'ναι κανείς μόνος του, ή θηρίο θα 'ναι ή θεός". Αλλά ο άνθρωπος, ούτε θηρίο, ούτε θεός είναι. Μια σύζευξη είναι του υλικού και του πνευματικού στοιχείου και την αρμονία των δύο αυτών στοιχείων συνθέτει. Κι' ανάλογα με την ελεύθερη βούλησή του, τείνει προς το ένα ή το άλλο στοιχείο. Όμως, τον κανόνα της συμβίωσης δεν μπορεί επ' ουδενί να τον παρακάμψει. Κι' ανάλογα με την ηθική του ποιότητα, καθορίζει τη σχέση του με τους ..."άλλους". Η ίδια η ζωή είναι λοιπόν η "θεωρητική" βάση της Κοινότητας. Σ' αυτή λοιπόν τη "βάση", στηρίχτηκε κι' η φυλή μας στη μακραίωνη πορεία της πάνω στη γη. Και μέσα από την πράξη αυτοδημιούργησε τις συνθήκες και τους κανόνες. Τι χρείαν έχει λοιπόν θεωρητικών υποδείξεων για τον τρόπο συμβίωσης, πέραν του καθορισμού των κανόνων αμύνης απέναντι σ' όσους επιβουλεύονται εξωτερικά την Κοινότητα, αλλά κι' εσωτερικά τη συνοχή και την αρμονία της,  με αφετηρία το ποιοτικό είδος της ατομικής τους σχέσης με το "κοινόν" ; "Συστήματα" επί "συστημάτων" δοκίμασαν να ιδεοσχηματίσουν το αυτονόητο, αλλάζοντας τους φυσικούς κανόνες που η ίδια η ζωή προκαθόριζε προκειμένου το "κοινόν" να παραμείνει "κοινόν" και να μην εκφυλιστεί σε αναγκαστική σύγκλιση "ατομικοτήτων". Από αυτήν ακριβώς την υπαναχώρηση έναντι των φυσικών κανόνων προέκυψαν αυτά που γνωρίζουμε σήμερα ως "πολιτικά συστήματα". Κι' εδώ εγείρεται το μέγα ζήτημα, κατά πόσον συνιστά σεβασμό στους φυσικούς κανόνες, ή δημιουργεί τέλμα με χαρακτηριστικά σήψης η εμμονή στην τήρησή τους. Αλλά την απάντηση στο ερώτημα μας τη δίνει η ίδια η αντιυλιστική θέαση της ζωής. Υπάρχει ένας επίσης φυσικός κανόνας που καθορίζει το είδος της σχέσης μας με την φύση. Δυο απλές προθέσεις είναι στη γλώσσα, αλλά είναι καθοριστικό το αν επιλέξουμε το "παρά" ή το "υπέρ". Και από αυτή μας την επιλογή εξαρτάται η σχέση μας με μια τρίτη πρόθεση : "κατά". Κι' όλα σε σχέση με την ίδια τη φύση. Είναι λοιπόν ο "παρά φύσιν" ή ο "υπέρ φύσιν" εκείνος που δικαιούται να χαρακτηριστεί ως "κατά φύσιν ζων" ; Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε πως παραβίαση των φυσικών νόμων, δεν συνιστά η υπέρ-βασή τους, η οποία αποτρέπει την τελμάτωση των συνθηκών, αλλά η παρα-βίασή τους. Και παραβίαση, είναι απλούστατα ό,τι  δεν εξυπνώνει το άνθρωπο προς τι θείο στοιχείο της οντότητάς του, αλλά τον καθηλώνει ως στάσιμο ή τον ωθεί προς το υλικό του στοιχείο. Στον ίδιο τον άνθρωπο εναπόκειται η επιλογή. Ό, τι λοιπόν διέπει τον άνθρωπο σε επίπεδο ατομικό, διέπει και την Κοινότητα. Από την απαραίτητη αρμονία που πρέπει να διέπει το σύνολο των ατομικών στοιχείων οφείλει να διέπεται και το σύνολο των στοιχείων που αφορούν την Κοινότητα. Κι' όλα βασίζονται στην ισορροπία των σχέσεων μεταξύ του ατομικού και του κοινοτικού σώματος και την απαραίτητη ιεράρχηση των στοιχείων που αμφότερα το συνθέτουν. Αυτό είναι η φυσική δικαιοσύνη. Που, με τους τρέχοντες όρους, μεταφράζεται απλά σε ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ. "Υπερ-φύσιν" λοιπόν η πνευματική εξύψωση της όποιας ατομικότητος που, μεταλαμπαδεύουσα τα φώτα της στις υπόλοιπες ατομικότητες, εξυψώνει την ίδια την Κοινότητα, "παραφύσιν" η όποια δραστηριότητα, τείνουσα στην περαιτέρω πρόσβαση επί των αποκλειστικά "υλικών αγαθών" και τον σφετερισμό τους έναντι της Κοινότητος. Έτσι απλά...
ΟΔΥΣΣΕΥΣ  ΠΑΤΕΡΑΚΗΣ

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η Χρυσή Αυγή στο Μνημόσυνο της Α’ Μοίρας Καταδρομών στο Μάλεμε Χανίων - Φωτορεπορτάζ

Κυριακή 31 Ιουλίου, Στρατόπεδο 1ης Μοίρας Αλεξιπτωτιστών, Μάλεμε Χανίων.Ο Ελληνισμός τιμά τους Ήρωες της Α’ΜΚ που συνέτριψαν τον Αττίλα στην Κύπρο το 1974. Από αυτό το τιμημένο Στρατόπεδο ξεκίνησαν οι 300 ηρωικοί Καταδρομείς, που με Διοικητή τον Γεώργιο Παπαμελετίου έγραψαν νέες σελίδες δόξας και πολεμικών κατορθωμάτων στην Ελληνική Ιστορία. Κλιμάκιο της Τ.Ο. Χανίων της Χρυσής Αυγής έδωσε το παρόν στην εκδήλωση. Ο εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής με τον Διοικητή της 1ης Μοίρας Αλεξιπτωτιστών: Η Πολεμική Σημαία της Α’ Μοίρας Καταδρομών: Οι Αλεξιπτωτιστές του Αγήματος Απόδοσης Τιμών: Έφεδροι Καταδρομείς τραγουδούν το ριζίτικο: Ριπές στον αέρα συνοδεύουν το προσκλητήριο νεκρών:

ΑΚΟΥ ΥΠΑΣΤΥΝΟΜΕ ΛΩΛΗ...

Ώστε, είναι "οι άλλοι" που γύρω σου έστησαν τείχη, "συνάδελφε" υπαστυνόμε , που ευκαιρία βρήκες, απ' τον Καβάφη ν' απαγγείλεις, ό,τι σε ...βόλεψε. "Οι άλλοι", λοιπόν. Αυτός ο "βραχνάς", που, ενίοτε,  λειτουργεί σαν άλλοθι, για όσα οι ίδιοι εκλαμβάνουμε σα στάση ανερμήνευτη των υπολοίπων που ζούμε ανάμεσά τους. Μόνο που αυτοί "οι άλλοι", στη δική σου ...περίπτωση, γεννήθηκαν από την ίδια φυσική διεργασία που κι' ο ίδιος γεννήθηκες : είναι όταν το σπερματοζωάριο συναντά το ωάριο και γεννά τη ζωή. Το ..."πίσω σύντροφοι, πέσαμε σε σκατά", που εν εκ των σπερματοζωαρίων ανακράζει ενίοτε, δεν έχει να κάμει με κείνη τη λειτουργία της φύσης, "συνάδελφε" υπαστυνόμε, που ανασύρει εκ του "μη όντος" το "ον". Πώς να το κάμωμε ; Πολλοί θα θέλανε να ...χτυπούνε τα δάχτυλα και να ...φυτρώνει ψωμί, αλλά μέχρι να "βγει" το ψωμί, χρειάζεται σπορά και θέρισμα κι' άλεσμα και ζύμωμα και ψήσιμο…

Ανακοίνωση Τ.Ο Χανίων Χρυσής Αυγής για τα επεισόδια ακροαριστερών με την αστυνομία

Για μια ακόμη φορά γίναμε μάρτυρες της βίαιης και εγκληματικής συμπεριφοράς των γνωστών σταλινοφασιστών της πόλης που στα χρόνια της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ έχουν εκτροχιαστεί χρησιμοποιούμενοι ως χρήσιμοι ηλίθιοι των ιδεολογικά ομοίων τους που κυβερνούν τον τόπο. Ρόπαλα, πετροπόλεμος κουκούλες, απειλές κατά της ζωής πολιτών που δεν συμμορφώνονται με τις… δικές τους κομμουνιστικές ιδεοληψίες, φτάνοντας δε και στο σημείο να επιτεθούν με δολοφονική πρόθεση πετροβολώντας 200 άτομα μια οικογένεια με 2 μωρά (το ένα μάλιστα λίγων μηνών) που τόλμησαν να εισέλθουν στο γραφείο μας. Η Χρυσή Αυγή στα Χανιά έχει παρουσία σχεδόν 3 δεκαετίες και θα συνεχίσει να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του εθνικιστικού αγώνα, κι αυτό σύντροφοι δεν μπορείτε να το αλλάξετε ούτε με δολοφονικές επιθέσεις ούτε με τα γνωστά παραληρήματα και ψέματα που διαδίδετε. Ο… «λαός» των Χανίων που εσείς συνεχώς επικαλείστε είναι οι 200 εγκληματίες κουκουλοφόροι που αποτελούν τα τάγματα εφόδου της άκρας αριστεράς στην πόλη και μ…