Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΑΚΟΥ ΚΟΚΟΥΕξαλλε...


Δεν θα τα διανθίσω με περικοκλάδες τα ερωτήματα. Και τούτο διότι μάλλον με απλή και σταράτη δικονομική φρασεολογία πρέπει να σου απευθυνθώ, μιας και περισσότερο "ποινικό μητρώο" θυμίζει η καταγραφή του βίου σου, παρά "ιστορία". Και δεν θ' αναφερθώ στον περιλάλητο "αντιφασισμό" σου, ούτε σε "ταξικές αφετηρίες" για την ..."πολυδιάστατη δράση" σου. Γι' αυτό και καθόλου δεν θα σου θυμίσω, ούτε παιδομαζώματα, ούτε Μελιγαλάδες, ούτε και μοναστήρια της Ορθοκωστάς που μπροστά τους μπορεί και να ωχριούν σαν μυξοπαρθένες οι Αη Στράτηδες και τα Μακρονήσια. Θ' αναφερθώ σε γεγονότα που μάλλον θα τα θεωρείς "εσωτερική σου υπόθεση" :

Ερώτημα πρώτον : Σ' ένα "αντάρτικο" υπάρχει ο στίχος "Με αρχηγούς Σαμαρινιώτη, Καραγιώργη και Σαράφη". Μετά το άλλαξες σε "Με αρχηγούς Σαμαρινιώτη, τον Σαράφη και τον Άρη". Ποιος "αντιφασισμός" οδήγησε τον Κώστα Καραγιώργη στα υπόγεια των "ομοϊδετών" σου της ρουμανικής Ασφάλειας, όπου και πέθανε από τα βασανιστήρια ;
Ερώτημα δεύτερον : Στα τέλη του 1926, ο Ζαχαριάδης μαζί με τους Σακαρέλο, Θωμάζο και άλλους, επιτίθενται στους "αρχειομαρξιστές" Γεωργοπαπαδάκο και Σταφυλάτο, μαχαιρώνοντας θανάσιμα τον Γεωργοπαπαδάκο, που πέθανε μετά από μια βδομάδα. Ένα χρόνο αργότερα, το μέλος του ΚΚΕ Φλαράκος δολοφονεί τον υποδηματεργάτη Θοδωρή Λαδά.
Ποιος "αντιφασισμός" υπαγόρευσε την εκτέλεση αυτών των εγκλημάτων, που δεν ήταν παρά η αρχή τόσων άλλων που ακολούθησαν εις βάρος "ομοϊδεατών" σου, με εκτελεστές τα αποβράσματα του υποκόσμου που "στρατολογούσες" στη δολοφονική οργάνωση που δημιούργησες πίσω απ' το ...ευγενές αρκτικόλεξο "Ο.Π.Λ.Α." ;
Ερώτημα τρίτον : Με εντολή Ζαχαριάδη, τα "παλληκάρια" του ΚΚΕ, επιτίθεντο συστηματικά στα στέκια που τραγουδιόταν το "ρεμπέτικο" που κατήγγειλες ως "υποπροϊόν του λούμπεν προλεταριάτου για την αποκοίμιση των μαζών", σπάζοντας και τραμπουκίζοντας εις βάρος των θαμώνων. Με ποια μούτρα το καπηλεύτηκες, βαφτίζοντάς το "δημοτικό τραγούδι των πόλεων" μετά το '74 και το τραγουδούσαν οι "κομπανίες" σου ;

Και δεν είναι τούτα τα ολίγα, παρά ένα "απάνθισμα" μιας "ιστορίας" για την οποία διακηρύττεις πως "είσαι υπερήφανος".

Άστο, λοιπόν "κουκουέξαλλε", γιατί 'σαι ο τελευταίος που δικαιούσαι να "κουνάς το δάκτυλο", καταγγέλλοντας ως "τραμπουκοφονιάδες" τους Χρυσαυγίτες. Και (μεταξύ μας) ξεκαθάρισε πρώτα αν είναι μπρεχτική ή...φωνταλαδική η "προτροπή" κι' ύστερα ( αφού βγάλεις τα περιλάλητα "ταξικά γυαλιά σου" ) να "τον τσακίσεις τον φασισμό". Φρόντισε μόνο όντως να "τον καταλάβεις βαθειά". Γι' αυτό, καλού κακού, κάμε μια ...ενδοσκόπηση κι' ίσως τότε τον καταλάβεις καλύτερα...

ΟΔΥΣΣΕΥΣ  ΠΑΤΕΡΑΚΗΣ

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΤΑΞΕΙΔΙ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΕ ΒΕΛΙΕ...

Του "τέλους" δεν ήθελα να 'ναι "προσφώνηση", τούτο το κείμενο. Μας πώς να μπορέσεις να κρύψεις το νότισμα, που υγραίνει τα μάτια αθέλητα, όταν το ανερμήνευτο "είναι" της αληθινής έκφρασης "καπακιάζει" τα περιττά και τα ...έχοντα "στόχους", "σκοπούς" και "ωφέλη", ...σκευάσματα λόγου ;  Κι' είναι αληθινή η προσμονή, όλα τούτα ν' ακυρωθούν απ' την εξέλιξη, κι' ας μοιάζει ο γράφων ηλίθιος, σαν κι' εκείνον που πρόκαμε να "προβλέψει", εκείνο που τελικά έμεινε έρμαιο, ως γεγονός κι' "αποτέλεσμα", κι' αποδείχτηκε "ψεύτης".  Το 'χω ξαναγραμμένο σε τούτο το "βήμα", πως είναι ο θάνατος που επικυρώνει τη μεγαλοσύνη του βίου ή ακυρώνει ό,τι πρωτύτερα φάνταζε μεγαλειώδες, στομφώδες κι' εν τέλει δεν ήταν παρά λόγου ανάξιο και "μικρό".  Μα ο συνειδητός δρόμος για τον βέβαιο θάνατο, ο δρόμος που εξαγνίζει, είναι ό,τι ξεμακραίνει τον άνθρωπο από…

Η Χρυσή Αυγή στο Μνημόσυνο της Α’ Μοίρας Καταδρομών στο Μάλεμε Χανίων - Φωτορεπορτάζ

Κυριακή 31 Ιουλίου, Στρατόπεδο 1ης Μοίρας Αλεξιπτωτιστών, Μάλεμε Χανίων.Ο Ελληνισμός τιμά τους Ήρωες της Α’ΜΚ που συνέτριψαν τον Αττίλα στην Κύπρο το 1974. Από αυτό το τιμημένο Στρατόπεδο ξεκίνησαν οι 300 ηρωικοί Καταδρομείς, που με Διοικητή τον Γεώργιο Παπαμελετίου έγραψαν νέες σελίδες δόξας και πολεμικών κατορθωμάτων στην Ελληνική Ιστορία. Κλιμάκιο της Τ.Ο. Χανίων της Χρυσής Αυγής έδωσε το παρόν στην εκδήλωση. Ο εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής με τον Διοικητή της 1ης Μοίρας Αλεξιπτωτιστών: Η Πολεμική Σημαία της Α’ Μοίρας Καταδρομών: Οι Αλεξιπτωτιστές του Αγήματος Απόδοσης Τιμών: Έφεδροι Καταδρομείς τραγουδούν το ριζίτικο: Ριπές στον αέρα συνοδεύουν το προσκλητήριο νεκρών:

ΑΚΟΥ ΥΠΑΣΤΥΝΟΜΕ ΛΩΛΗ...

Ώστε, είναι "οι άλλοι" που γύρω σου έστησαν τείχη, "συνάδελφε" υπαστυνόμε , που ευκαιρία βρήκες, απ' τον Καβάφη ν' απαγγείλεις, ό,τι σε ...βόλεψε. "Οι άλλοι", λοιπόν. Αυτός ο "βραχνάς", που, ενίοτε,  λειτουργεί σαν άλλοθι, για όσα οι ίδιοι εκλαμβάνουμε σα στάση ανερμήνευτη των υπολοίπων που ζούμε ανάμεσά τους. Μόνο που αυτοί "οι άλλοι", στη δική σου ...περίπτωση, γεννήθηκαν από την ίδια φυσική διεργασία που κι' ο ίδιος γεννήθηκες : είναι όταν το σπερματοζωάριο συναντά το ωάριο και γεννά τη ζωή. Το ..."πίσω σύντροφοι, πέσαμε σε σκατά", που εν εκ των σπερματοζωαρίων ανακράζει ενίοτε, δεν έχει να κάμει με κείνη τη λειτουργία της φύσης, "συνάδελφε" υπαστυνόμε, που ανασύρει εκ του "μη όντος" το "ον". Πώς να το κάμωμε ; Πολλοί θα θέλανε να ...χτυπούνε τα δάχτυλα και να ...φυτρώνει ψωμί, αλλά μέχρι να "βγει" το ψωμί, χρειάζεται σπορά και θέρισμα κι' άλεσμα και ζύμωμα και ψήσιμο…