Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΑΚΟΥ ΞΕΔΟΝΤΙΑΣΜΕΝΗ ΓΡΙΑ ΠΟΡΝΗ ΤΗΣ ΑΚΡΟΔΕΞΙΑΣ


(Ένα επικαιροποιημένο κείμενο, απ' τις 20 του Απρίλη του '13)

"Δεν θα συγχωρήσω ποτέ στον Φράνκο, το ότι δεν ένωσε το λαό της Ισπανίας μετά τον εμφύλιο. Διότι, το να βρίσκεται ο μισός πληθυσμός κατηγορούμενος, ενώ μια μειοψηφία πλιατσικολόγων θησαυρίζει με τις ευλογίες του διεφθαρμένου κλήρου, δεν είναι λύση. Αν ήξερα την πραγματικότητα, δεν θα επέτρεπα στην αεροπορία μας να βομβαρδίσει έναν εξαθλιωμένο λαό". 

Μπορεί στους νεώτερους εθνικιστές να μην είναι γνωστό το "ποιόν σου", οι παλαιότεροι όμως σε ξέρουν καλά. Στηριγμένη στην επίπλαστην "εθνικοφροσύνη" που διέστρεψε την αυτονόητη βιωματική προσήλωση κάθε υγιειούς κοινωνίας στις αρχές της πατρίδας, της θρησκείας και της οικογένειας, δημιουργήθηκες ως ένα δογματικό ιδεόσχημα αποκλεισμού κάθε αμφισβήτησης της καθεστηκυίας τάξης πραγμάτων, ως εφεδρεία ενός συστήματος "εθνοκάπηλου", προορισμένη να το υπηρετήσεις πιστά. Ήταν η εποχή της ψυχροπολεμικής τεχνητής πόλωσης που τα αφεντικά της οικουμένης επέβαλαν στην ανθρωπότητα, ως επιστέγασμα κι' εμπέδωση του θριάμβου τους πάνω στις στάχτες του Βερολίνου. Δεν είναι εγχώριο το φαινόμενο. Αλλά στη χώρα μας, ήταν το δράμα ενός εμφύλιου σπαραγμού κι' ό,τι τον ακολούθησε, που σ' άφησε σαν τα υπεσχημένα του πορθητή της πόλης στους πολιορκητές για τριήμερο πλιάτσικο, να πλιατσικολογήσεις στα υλικά και πνευματικά αγαθά τούτης της χώρας, με την πιο χυδαία περιφρόνηση στις αρχές που υποτίθεται πρέσβευες. Ίδια όπως στη δύσμοιρη χώρα της Ιβηρικής. Γι' αυτό και τούτη η εισαγωγική αναφορά στην πολιτική διαθήκη ενός ανθρώπου το γεννέθλιον του οποίου είναι σήμερα. Ήταν ένας περίεργα ανιστόρητος κι' αφιλόσοφος αχταρμάς το θλιβερό σου ιδεολόγημα, το προπαγανδιζόμενο από δημοσιοϋπαλληλικά δασκαλάκια και ηθικολογούντες, ενίοτε δε και πεοθηλάζοντες, εν σχήματι και από άμβωνος οδοστρωτήρες της αληθινής ηθικής. Με χειροκροτητή το χαφιέ, το μαυραγορίτη, τον επελαύνοντα εργολάβο και έμπορο της εθνοκτόνου αστυφιλίας, πάνω στο δάκρυ της προσφυγοποίησης της πιο ζωντανής ικμάδας του έθνους, που 'παιρνε το τρένο για τις φάμπρικες και τα λαγούμια της ξενιτιάς. Και με σύμμαχο αλλοπρόσαλλο, τον εξευτελισμένο "δηλωσία" που ..."μετά βδελυγμίας απεκύρηττε" την ιδεολογία του, εμετικά να ...υπερθεματίζει σ' ό,σα πιο πριν πολεμούσε. Και βάφτισες με θράσσος "παρθενώνες" τους τόπους της εξορίας κι' αφόρισες γίγαντες του νεοελληνικού στοχασμού και βύθισες στην μπόχα του άκαμπτου ψευδοσυντηρητισμού σου γενεές Ελλήνων ολόκληρες. Και διέπραξες την ύψιστη προσβολή να ταυτίσεις την πατρίδα με "το κράτος" και τα σύμβολά του με τις προμετωπίδες των δημοσίων καταστημάτων του κι' απαξίωσες ό,τι καπηλεύτηκες στη συνείδηση των ανθρώπων. Κι' όταν τ' αφεντικά σου, χρειάστηκε ν' αλλάξουν ...τροπάριο, αντικαθιστώντας την "εθνικοφροσύνη" που μέχρι τούδε τα βόλευε, με το καινοφανές ιδεολόγημα του πολυπολιτισμού, σα στιμμένη λεμονόκουπα ξέμεινες να αναπολείς την παλιά σου δόξα. Και δεν το 'βαλες κάτω : Ξεδοντιασμένη γριά πόρνη, νόμισες πως όσοι μέσ' στον ορυμαγδό της παγκοσμιοποίησης αρνούνται ν' απαρνηθούν τη πατρίδα και τη φυλή τους, θα μπορούσαν να γίνουν πελάτες στο ξοφλημένο μπουρδέλο σου. Και ξαμολύθηκες μπας και κατορθώσεις να χωθείς  στις τάξεις των νέων, ελπίζοντας φεύ, πως ο Λαϊκός και Κοινωνικός Εθνικισμός, είναι μια απ' τα ίδια, μια θλιβερή δηλαδή εφεδρεία του καπιταλισμού που πιστά υπηρέτησες. Λάθος κατάλαβες...

ΟΔΥΣΣΕΥΣ  ΠΑΤΕΡΑΚΗΣ

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΤΑΞΕΙΔΙ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΕ ΒΕΛΙΕ...

Του "τέλους" δεν ήθελα να 'ναι "προσφώνηση", τούτο το κείμενο. Μας πώς να μπορέσεις να κρύψεις το νότισμα, που υγραίνει τα μάτια αθέλητα, όταν το ανερμήνευτο "είναι" της αληθινής έκφρασης "καπακιάζει" τα περιττά και τα ...έχοντα "στόχους", "σκοπούς" και "ωφέλη", ...σκευάσματα λόγου ;  Κι' είναι αληθινή η προσμονή, όλα τούτα ν' ακυρωθούν απ' την εξέλιξη, κι' ας μοιάζει ο γράφων ηλίθιος, σαν κι' εκείνον που πρόκαμε να "προβλέψει", εκείνο που τελικά έμεινε έρμαιο, ως γεγονός κι' "αποτέλεσμα", κι' αποδείχτηκε "ψεύτης".  Το 'χω ξαναγραμμένο σε τούτο το "βήμα", πως είναι ο θάνατος που επικυρώνει τη μεγαλοσύνη του βίου ή ακυρώνει ό,τι πρωτύτερα φάνταζε μεγαλειώδες, στομφώδες κι' εν τέλει δεν ήταν παρά λόγου ανάξιο και "μικρό".  Μα ο συνειδητός δρόμος για τον βέβαιο θάνατο, ο δρόμος που εξαγνίζει, είναι ό,τι ξεμακραίνει τον άνθρωπο από…

Η Χρυσή Αυγή στο Μνημόσυνο της Α’ Μοίρας Καταδρομών στο Μάλεμε Χανίων - Φωτορεπορτάζ

Κυριακή 31 Ιουλίου, Στρατόπεδο 1ης Μοίρας Αλεξιπτωτιστών, Μάλεμε Χανίων.Ο Ελληνισμός τιμά τους Ήρωες της Α’ΜΚ που συνέτριψαν τον Αττίλα στην Κύπρο το 1974. Από αυτό το τιμημένο Στρατόπεδο ξεκίνησαν οι 300 ηρωικοί Καταδρομείς, που με Διοικητή τον Γεώργιο Παπαμελετίου έγραψαν νέες σελίδες δόξας και πολεμικών κατορθωμάτων στην Ελληνική Ιστορία. Κλιμάκιο της Τ.Ο. Χανίων της Χρυσής Αυγής έδωσε το παρόν στην εκδήλωση. Ο εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής με τον Διοικητή της 1ης Μοίρας Αλεξιπτωτιστών: Η Πολεμική Σημαία της Α’ Μοίρας Καταδρομών: Οι Αλεξιπτωτιστές του Αγήματος Απόδοσης Τιμών: Έφεδροι Καταδρομείς τραγουδούν το ριζίτικο: Ριπές στον αέρα συνοδεύουν το προσκλητήριο νεκρών:

ΑΚΟΥ ΥΠΑΣΤΥΝΟΜΕ ΛΩΛΗ...

Ώστε, είναι "οι άλλοι" που γύρω σου έστησαν τείχη, "συνάδελφε" υπαστυνόμε , που ευκαιρία βρήκες, απ' τον Καβάφη ν' απαγγείλεις, ό,τι σε ...βόλεψε. "Οι άλλοι", λοιπόν. Αυτός ο "βραχνάς", που, ενίοτε,  λειτουργεί σαν άλλοθι, για όσα οι ίδιοι εκλαμβάνουμε σα στάση ανερμήνευτη των υπολοίπων που ζούμε ανάμεσά τους. Μόνο που αυτοί "οι άλλοι", στη δική σου ...περίπτωση, γεννήθηκαν από την ίδια φυσική διεργασία που κι' ο ίδιος γεννήθηκες : είναι όταν το σπερματοζωάριο συναντά το ωάριο και γεννά τη ζωή. Το ..."πίσω σύντροφοι, πέσαμε σε σκατά", που εν εκ των σπερματοζωαρίων ανακράζει ενίοτε, δεν έχει να κάμει με κείνη τη λειτουργία της φύσης, "συνάδελφε" υπαστυνόμε, που ανασύρει εκ του "μη όντος" το "ον". Πώς να το κάμωμε ; Πολλοί θα θέλανε να ...χτυπούνε τα δάχτυλα και να ...φυτρώνει ψωμί, αλλά μέχρι να "βγει" το ψωμί, χρειάζεται σπορά και θέρισμα κι' άλεσμα και ζύμωμα και ψήσιμο…