Παρασκευή, 18 Μαρτίου 2016

ΦΑΗΛΕ, ΗΡΘΕΣ ΑΡΓΑ ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΕΣ...


"Αντέχει και περισσότερο μπάρμπα", ανεφώνησεν, εν κρατητηρίω ο σαλταδόρος της Κατοχής, και για το "ξύλο" ο λόγος, απαντών στην διαπίστωση του "νοικοκύρη" πως "ποτέ δεν μπορούσε να πιστέψει πως ο άνθρωπος αντέχει τόσο πολύ ξύλο". Ο φουκαράς, ως κλέπτης κι' επί "ανεξαρτησίας", κι' επί "Κατοχής" κι' επί "δημοκρατίας" κι' επί "χουντών", ξυλοφορτώνετο από "τας αρχάς" διαρκώς, με τον "λαό" φυσικότατη πράξη να θεωρεί του "κλέπτου" το ξυλοφόρτωμα. Κι' ευθύς, μετά την απόδρασιν, "τρέχει και περισσότερο μπάρμπα" επανανεφώνησεν ο διαρκώς κυνηγημένος "κλέπτης", εις  νέαν απαντών του "νοικοκύρη" διαπίστωσιν, πως "ποτέ δεν θα πίστευε πως ο άνθρωπος μπορεί να τρέξει τόσο πολύ", ο "κλέφτης" ο έχων "συνηθίσει" τας ..επιδαψιλεύσεις των κρατούντων, και των "δοτών" και των "εκλεγμένων", και των "πατριωτών" και των "δοσίλογων".  Σκηνές απ' το αειθαλές δημιούργημα "Οι Γερμανοί ξανάρχονται", με τον αείμνηστο Λογοθετίδη να " δίνει (τα) ρέστα (του) " ως γνήσιος ηθοποιός κι' ουχί μίμος, ιδιότητες που η αθάνατη Λαμπέτη διέκρινε, καθορίζοντας και την ειδοποιό διαφορά ανάμεσα σ' εκείνον που "ήθη ποιεί" και στον κοινό "Καραγκιόζη", που απλώς αποφάσισεν, έξωθεν του ...μπερντέ, να μεταμορφώσει (τρομάρα του) τη ...σκιά του σε "ρόλο".
Κι' είναι ταινίας σκηνή, τούτ' η διήγηση, με "κοινωνικές σημάνσεις" ευρύτατες, όπου οι "αγωνιστές" συγχρωτίζονται με τους "κλέφτες", κι' οι "νοικοκυραίοι" με τους ..."υποψήφιους για τ' αντάρτικο". Κι' είναι οι "ρόλοι" ολονών σαφέστατα ευκρινείς. Εκείνοι που "όλως τυχαίως" ευρέθησαν "πίσω απ' τα κάγκελα", εκείνοι που είν' εσαεί "πίσω απ' τα κάγκελα", κι' εκείνοι που, χωρίς να τους ...αρμόζουν τα κάγκελα, από μιαν ανεπιτήδευτη προαίρεση "για αντίσταση" βρίσκονται "πίσω απ' ( τ' απαράλλαχτα  ίδια με των υπόλοιπων) κάγκελα", αλλά με τις συνθήκες που όλοι διαβιούν "πίσω απ' τα κάγκελα", απαράλλαχτα ίδιες.
Εναργέστατη κι' αειθαλής η του έργου περιγραφή, δι' εικόνων και λόγων, των αναλογιών τηρουμένων, και για κείνο το "περιβάλλον" που αποκαλούμε "εν Ελλάδι πολιτικήν δράσιν τη σήμερον".
Μόνον που είναι κι' άλλοι οι "χαρακτήρες" που βρέθηκαν εν κρατητηρίω την νύκταν εκείνην της Κατοχής. Πλάι στον "κλέφτη" και στον "νοικοκύρη", τον "εθνικόφρονα" και τον "κομμουνιστή", υπήρχε κι' άλλος "χαρακτήρας": ήταν εκείνος ο ...τύπος που ...από πουθενά "δεν ξελείπει", είναι ο ...κλασσικός "κεντρώος", που ήθελε συνεχώς "να βάλει τα πράγματα στη θέση του". Για να λάβει (δια στόματος Λογοθετίδη), μεσ' στη στενοκοπιά του κρατητηρίου, του ..."νοικοκύρη" την απάντηση : "άμα βρεις, τώρα, εδώ μέσα, εσύ, τόπο να βάλεις τα πράγματά σου...".
Έτσ' είναι και τώρα, Φαήλε, τα πράγματα. 
Μπορεί να σηκώνει ...συζήτηση, το "ποιος είναι ποιος" σε τούτο το σκηνικό, όμως ένα είναι το σίγουρο : πως ήρθες αργά και για τα ..."πράγματά" σου, δεν έχει τόπο...
ΥΓ :  Άστοχος, ο των ...κυπαρισσίων συμβολισμός, κι' ανιστότητα στέρφος. Διότι τους "έξι" τους εκτέλεσαν "βενιζελικοί", οι ίδιοι που κάμαν και τον κομμουνισμό "ιδιώνυμο αδίκημα". Αντί για "άλλα εξι" κυπαρίσσια, "εις μνήμην", λοιπόν, δεν φυτεύεις καλύτερα έξι ...κανναβουριές, "εις μνήμην" των τεκετζήδων που τους έσπαγαν οι ζαχαριαδικοί κουκουέδες τους τεκέδες, έτσι να τους εκδικηθείς ..."τους παλιοκομμουνιστές" ; Άσε που 'ταν κι' ο ...Βαμβακάρης ..."βασιλόφρονας"...

ΟΔΥΣΣΕΥΣ  ΠΑΤΕΡΑΚΗΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.