Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΑΚΟΥ ΣΥΝΑΔΕΛΦΕ "ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗ"...

Τη διάβασα επαναναρτημένη στους πίνακες των συνδικαλιστικών ανακοινώσεων την "ανακοίνωσή" σου. Κι' αναρωτήθηκα πραγματικά, αν τα πιστεύεις στ' αλήθεια τ' αναγραφόμενα. Ειδικά εκείνα που μιλούν για "ναζιστικό" και "ρατσιστικό" "δηλητήριο". Διότι, δεν ξέρω πού τυχαίνει να υπηρετείς εσύ, όμως εκεί που υπηρετώ εγώ (στην Πυρασφάλεια), όχι "ναζιστικό και ρατσιστικό δηλητήριο" δεν προλαβαίνω να ...χύσω, αλλά μετά δυσκολίας ξεκλέβω χρόνο για ...κατούρημα. Κι' εντύπωση μου κάνει, πώς γίνεται η εφαρμογή μιας πυροσβεστικής διάταξης να 'χει πρόσημο "ιδεολογικό", ομοίως με το εν γένει πυροσβεστικό λειτούργημα σ' όλες του τις εκφάνσεις.
Ξέρεις, συνάδελφε "κομμουνιστή", αν δεν σου το 'μαθαν στην "καθοδήγηση", ο Πυροσβέστης είναι σαν τον γιατρό. Τον γιατρό που οφείλει να θεραπεύσει τον πάσχοντα, ακόμη κι' αν είναι καταδικασμένος "εις θάνατον", μ' απόφαση δικαστική. Ακόμη κι' αν γνωρίζει πως ίσως ο ίδιος κληθεί να "πιστοποιήσει" τον θάνατό του μετά την εκτέλεση.
Τι 'ναι αυτό που σε κάνει να θεωρείς πως ο πυροσβέστης, θ' αρνηθεί ν' απεγκλωβίσει απ' τη φωτιά τον κινδυνεύοντα άνθρωπο, "κρίνοντας" πως ...δεν χρήζει σωτηρίας, ασχέτως αν είναι Έλληνας, Πακιστανός, Χριστιανός, Μουσουλμάνος, ή άθεος ;
Η διάσωση του κινδυνεύοντος συνανθρώπου μας, είναι πρωτίστως ζήτημα τιμής. Γι' αυτό, όπως κι' ο γιατρός, που, ως πολιτικό ον, μπορεί να συμφωνεί με την μετέπειτα εκτέλεση του "εγκληματία", αλλά θα τον θεραπεύσει ως πάσχοντα, οφείλει να τον διασώσει απ' τη φωτιά, ακόμη κι' αν θεωρεί πως (σώος και αβλαβής πλέον) πρέπει να απελαθεί, αν τυχαίνει να 'χει εισέλθει στη χώρα "παράνομα". Η προσπάθειά σου λοιπόν να συνδέσεις την πολιτική μου αντίληψη με το επαγγελματικό μου λειτούργημα, είναι τουλάχιστον ευτελισμός του έμφυτου χαρακτηριστικού του ατόμου να διαμορφώνει άποψη περί των κοινών, με μια αυθαίρετη "σύνδεσή" της με την επιμέρους ατομική στάση μπροστά στον πάσχοντα ή κινδυνεύοντα συνάνθρωπο. Κι' αυτό το πρεσβεύω αληθινά, διότι, η Ιδεολογία μου, μου υπαγορεύει νιτσεϊκά την γενναιότητα απέναντι στον εχθρό και τη γενναιοφροσύνη απέναντι στον ηττημένο. Γιατί θεωρώ ηττημένο μιας ...αόριστης "μάχης" τον κάθε πάσχοντα και τον κάθε κινδυνεύοντα. Μην κρατάς, λοιπόν, την "ανθρωπιά" γι' αποκλειστικό σου "προνόμιο" συνάδελφε "κομμουνιστή", γιατί η ανθρωπιά δεν έχει πρόσημο "ιδεολογικό" αλλά πρόσημο που ανάγεται αποκλειστικά στον ανθρώπινο χαρακτήρα. 
ΥΓ : Δεν ήθελα να το πω, αλλά απέκρουσα κάποτε όλες τις δημοσιογραφικές προσκλήσεις για "συνέντευξη" του πυροσβέστη που "αγωνίστηκε απ' την πρώτη στιγμή ν' αθωώσει τον αλλοδαπό διαρρήκτη που μπήκε στο σπίτι του" κι' αρνήθηκε να γίνει γλάστρα όσων τον παρομοίαζαν με τον Επίσκοπο Μυριήλ στου "Άθλιους" του Ουγκώ. Ε, λοιπόν, αυτός ο πυροσβέστης, όσο κι' αν "δεν σου κάθεται", είναι Χρυσαυγίτης κι' όχι "κομμουνιστής". Και ξέρεις, συνάδελφε "κομμουνιστή", γιατί το 'καμε ; Απλά επειδή έτσι ένοιωθε, απέναντι στο δράμα ενός ανθρώπου, που δεν μπορούσε να γυρίσει το βράδυ στο σπίτι του χωρίς ένα κομμάτι ψωμί για τα παιδιά του. Διότι, αν λειτουργούσε αλλοιώς, το κομμάτι το ψωμί που θα κατέβαινε απ' το λαιμό των δικών του παιδιών, θα τού 'τανε βρόγχος στον δικό του λαιμό. Έτσι, χωρίς να ...προσδοκεί καν "αντιμισθία στους ουρανούς", γιατί τούτο δεν συνάδει προς τις ..."μεταφυσικές" του απόψεις, και χωρίς καν να υπολογίσει πως εκείνος ο αλλοδαπός δεν ήταν παρά το θύμα των νεοαποικιοκρατών που τον ξεσπίτωσαν, δηλαδή των συμμάχων των ..."ομοϊδεατών" σου, που κάποτε μοίρασαν μαζί τους το κόσμο στη Γιάλτα...

ΟΔΥΣΣΕΥΣ  ΠΑΤΕΡΑΚΗΣ

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΤΑΞΕΙΔΙ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΕ ΒΕΛΙΕ...

Του "τέλους" δεν ήθελα να 'ναι "προσφώνηση", τούτο το κείμενο. Μας πώς να μπορέσεις να κρύψεις το νότισμα, που υγραίνει τα μάτια αθέλητα, όταν το ανερμήνευτο "είναι" της αληθινής έκφρασης "καπακιάζει" τα περιττά και τα ...έχοντα "στόχους", "σκοπούς" και "ωφέλη", ...σκευάσματα λόγου ;  Κι' είναι αληθινή η προσμονή, όλα τούτα ν' ακυρωθούν απ' την εξέλιξη, κι' ας μοιάζει ο γράφων ηλίθιος, σαν κι' εκείνον που πρόκαμε να "προβλέψει", εκείνο που τελικά έμεινε έρμαιο, ως γεγονός κι' "αποτέλεσμα", κι' αποδείχτηκε "ψεύτης".  Το 'χω ξαναγραμμένο σε τούτο το "βήμα", πως είναι ο θάνατος που επικυρώνει τη μεγαλοσύνη του βίου ή ακυρώνει ό,τι πρωτύτερα φάνταζε μεγαλειώδες, στομφώδες κι' εν τέλει δεν ήταν παρά λόγου ανάξιο και "μικρό".  Μα ο συνειδητός δρόμος για τον βέβαιο θάνατο, ο δρόμος που εξαγνίζει, είναι ό,τι ξεμακραίνει τον άνθρωπο από…

Η Χρυσή Αυγή στο Μνημόσυνο της Α’ Μοίρας Καταδρομών στο Μάλεμε Χανίων - Φωτορεπορτάζ

Κυριακή 31 Ιουλίου, Στρατόπεδο 1ης Μοίρας Αλεξιπτωτιστών, Μάλεμε Χανίων.Ο Ελληνισμός τιμά τους Ήρωες της Α’ΜΚ που συνέτριψαν τον Αττίλα στην Κύπρο το 1974. Από αυτό το τιμημένο Στρατόπεδο ξεκίνησαν οι 300 ηρωικοί Καταδρομείς, που με Διοικητή τον Γεώργιο Παπαμελετίου έγραψαν νέες σελίδες δόξας και πολεμικών κατορθωμάτων στην Ελληνική Ιστορία. Κλιμάκιο της Τ.Ο. Χανίων της Χρυσής Αυγής έδωσε το παρόν στην εκδήλωση. Ο εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής με τον Διοικητή της 1ης Μοίρας Αλεξιπτωτιστών: Η Πολεμική Σημαία της Α’ Μοίρας Καταδρομών: Οι Αλεξιπτωτιστές του Αγήματος Απόδοσης Τιμών: Έφεδροι Καταδρομείς τραγουδούν το ριζίτικο: Ριπές στον αέρα συνοδεύουν το προσκλητήριο νεκρών:

ΑΚΟΥ ΥΠΑΣΤΥΝΟΜΕ ΛΩΛΗ...

Ώστε, είναι "οι άλλοι" που γύρω σου έστησαν τείχη, "συνάδελφε" υπαστυνόμε , που ευκαιρία βρήκες, απ' τον Καβάφη ν' απαγγείλεις, ό,τι σε ...βόλεψε. "Οι άλλοι", λοιπόν. Αυτός ο "βραχνάς", που, ενίοτε,  λειτουργεί σαν άλλοθι, για όσα οι ίδιοι εκλαμβάνουμε σα στάση ανερμήνευτη των υπολοίπων που ζούμε ανάμεσά τους. Μόνο που αυτοί "οι άλλοι", στη δική σου ...περίπτωση, γεννήθηκαν από την ίδια φυσική διεργασία που κι' ο ίδιος γεννήθηκες : είναι όταν το σπερματοζωάριο συναντά το ωάριο και γεννά τη ζωή. Το ..."πίσω σύντροφοι, πέσαμε σε σκατά", που εν εκ των σπερματοζωαρίων ανακράζει ενίοτε, δεν έχει να κάμει με κείνη τη λειτουργία της φύσης, "συνάδελφε" υπαστυνόμε, που ανασύρει εκ του "μη όντος" το "ον". Πώς να το κάμωμε ; Πολλοί θα θέλανε να ...χτυπούνε τα δάχτυλα και να ...φυτρώνει ψωμί, αλλά μέχρι να "βγει" το ψωμί, χρειάζεται σπορά και θέρισμα κι' άλεσμα και ζύμωμα και ψήσιμο…