Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΤΟ ΨΕΥΤΟΔΙΛΗΜΜΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΙΝΤΕΛ...

"Κουραστικά" ζητείται "μονολεκτική" απάντηση στο ερώτημα που ...εσχάτως προέκυψε, αν ήταν "ηγέτης" ή "δικτάτορας", ο Φιντέλ. Με την "κουραστικότητα" να συνίσταται στην ανάγκη που νοιώθεις να εξηγήσεις στον ερωτώντα πως είναι αδύνατον να απαντήσεις "μονολεκτικά" σ' ένα τέτοιο "ερώτημα" εν μέσω της επικρατούσης συγχύσεως, όπου η αναντιστοιχία "σημαίνοντος" και "σημαινομένου", αποτελεί ...γλωσσικόν "καθεστώς", αλλά και πως η άρνησή σου να δώσεις απάντηση, δεν υποκρύπτει πρόθεσιν υπεκφυγής.
Όμως, υπάρχει και μια άλλη "διάστασις" στο ζήτημα, που υποκρύπτει ...εξυπηρέτηση συγκεκριμένου συμφέροντος, στην γενικότερη ...συμφέρουσα τα ...συμφέροντα, σύγχυση. 
Εκείνοι που θέτουν το "ερώτημα", παραβλέπουν ηθελημένα την αληθινή έννοια των δύο λέξεων και ειδικά της δεύτερης.
Τι σημαίνει, πραγματικά η λέξη "δικτάτορας" ; Στ' αυτιά των πολλών ακούγεται σημαίνουσα, γενικά κι' αόριστα, τον "καταπιεστή" Άρχοντα, ακριβώς όπως το ίδιο ακούγεται και η λέξη "τύραννος". 
Πού "κρύβεται", τώρα, η υστεροβουλία της ...αποσιωπούμενης παρανόησης ; Απλούστατα, στο γεγονός ότι οι "μέντορες" του κυρίαρχου πολιτικού συστήματος αποκρύβουν ...επιμελώς πως ο "δικτάτορας", ομοίως όπως και ο "τύραννος", είναι ..."θεσμικό" στοιχείο του δικού τους καθεστώτος. Τόσον ο "τύραννος", όσο και ο "δικτάτορας", είναι τα πρόσωπα που σε καιρούς "καθεστωτικής κρίσης", αναλαμβάνουν να προστατέψουν το σύστημα από την κατάρρευση, σημαίνουν ακριβώς το ίδιο πράγμα, και "θεσμοθετήθηκαν" από την Αθηναϊκή Δημοκρατία και την Ρωμαϊκή Δημοκρατία, αντίστοιχα. Είναι η ομολογία, τόσον της "Εκκλησίας του Δήμου", όσον και της "Συγκλήτου", της αδυναμίας ν' αντεπεξέλθουν στο έργο τους. Έτσι απλά...
Των ανωτέρω, λοιπόν, λαμβανομένων υπόψιν, ιδεολογικά "ημέτερος" ή μη, "καλός" ή "κακός", "συνεπής" ή "ασυνεπής" στις ιδέες και τους στόχους της επανάστασής του, "καταπιεστικός" ή "ανεκτικός", ο Φιντέλ υπήρξεν ηγέτης (απλούστατα επειδή κανείς δεν τον ...διόρισε), ενώ δικτάτορας ήταν ο (διορισμένος) προκάτοχός του Μπατίστα. 'Ετσι, το ίδιο απλά...
ΥΓ : Πόσοι ενθυμούνται άραγε την "αγανάκτηση" του, παλαιού στρατηγού και υπουργού, και βεβαίως ...Αμερικανού, Χαίηγκ, εκπεφρασμένη στο "τι φωνάζετε για τις δικτατορίες ; Δικές μας είναι κι' αυτές ! " ; 
Και, πώς να μην διεκδικεί, κάτω από ρωμαϊκά "συγκλητικά" σύμβολα, σφιγμένες ράβδους με τσεκούρια και αετούς, την "πνευματική κληρονομιά" της "αθηναϊκής δημοκρατίας" ο Ομπάμα ; Και πώς να εγκαθιστάς "τυράννους" ή "δικτάτορες" στα ...περίχωρα του 'μαθε και πώς να ανατρέπεις, με το πρόσχημα της "απελευθέρωσης", καθεστώτα, και πως να εξανδραποδίζεις τους ...Μηλίους...

ΟΔΥΣΣΕΥΣ  ΠΑΤΕΡΑΚΗΣ

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΤΑΞΕΙΔΙ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΕ ΒΕΛΙΕ...

Του "τέλους" δεν ήθελα να 'ναι "προσφώνηση", τούτο το κείμενο. Μας πώς να μπορέσεις να κρύψεις το νότισμα, που υγραίνει τα μάτια αθέλητα, όταν το ανερμήνευτο "είναι" της αληθινής έκφρασης "καπακιάζει" τα περιττά και τα ...έχοντα "στόχους", "σκοπούς" και "ωφέλη", ...σκευάσματα λόγου ;  Κι' είναι αληθινή η προσμονή, όλα τούτα ν' ακυρωθούν απ' την εξέλιξη, κι' ας μοιάζει ο γράφων ηλίθιος, σαν κι' εκείνον που πρόκαμε να "προβλέψει", εκείνο που τελικά έμεινε έρμαιο, ως γεγονός κι' "αποτέλεσμα", κι' αποδείχτηκε "ψεύτης".  Το 'χω ξαναγραμμένο σε τούτο το "βήμα", πως είναι ο θάνατος που επικυρώνει τη μεγαλοσύνη του βίου ή ακυρώνει ό,τι πρωτύτερα φάνταζε μεγαλειώδες, στομφώδες κι' εν τέλει δεν ήταν παρά λόγου ανάξιο και "μικρό".  Μα ο συνειδητός δρόμος για τον βέβαιο θάνατο, ο δρόμος που εξαγνίζει, είναι ό,τι ξεμακραίνει τον άνθρωπο από…

Η Χρυσή Αυγή στο Μνημόσυνο της Α’ Μοίρας Καταδρομών στο Μάλεμε Χανίων - Φωτορεπορτάζ

Κυριακή 31 Ιουλίου, Στρατόπεδο 1ης Μοίρας Αλεξιπτωτιστών, Μάλεμε Χανίων.Ο Ελληνισμός τιμά τους Ήρωες της Α’ΜΚ που συνέτριψαν τον Αττίλα στην Κύπρο το 1974. Από αυτό το τιμημένο Στρατόπεδο ξεκίνησαν οι 300 ηρωικοί Καταδρομείς, που με Διοικητή τον Γεώργιο Παπαμελετίου έγραψαν νέες σελίδες δόξας και πολεμικών κατορθωμάτων στην Ελληνική Ιστορία. Κλιμάκιο της Τ.Ο. Χανίων της Χρυσής Αυγής έδωσε το παρόν στην εκδήλωση. Ο εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής με τον Διοικητή της 1ης Μοίρας Αλεξιπτωτιστών: Η Πολεμική Σημαία της Α’ Μοίρας Καταδρομών: Οι Αλεξιπτωτιστές του Αγήματος Απόδοσης Τιμών: Έφεδροι Καταδρομείς τραγουδούν το ριζίτικο: Ριπές στον αέρα συνοδεύουν το προσκλητήριο νεκρών:

ΑΚΟΥ ΥΠΑΣΤΥΝΟΜΕ ΛΩΛΗ...

Ώστε, είναι "οι άλλοι" που γύρω σου έστησαν τείχη, "συνάδελφε" υπαστυνόμε , που ευκαιρία βρήκες, απ' τον Καβάφη ν' απαγγείλεις, ό,τι σε ...βόλεψε. "Οι άλλοι", λοιπόν. Αυτός ο "βραχνάς", που, ενίοτε,  λειτουργεί σαν άλλοθι, για όσα οι ίδιοι εκλαμβάνουμε σα στάση ανερμήνευτη των υπολοίπων που ζούμε ανάμεσά τους. Μόνο που αυτοί "οι άλλοι", στη δική σου ...περίπτωση, γεννήθηκαν από την ίδια φυσική διεργασία που κι' ο ίδιος γεννήθηκες : είναι όταν το σπερματοζωάριο συναντά το ωάριο και γεννά τη ζωή. Το ..."πίσω σύντροφοι, πέσαμε σε σκατά", που εν εκ των σπερματοζωαρίων ανακράζει ενίοτε, δεν έχει να κάμει με κείνη τη λειτουργία της φύσης, "συνάδελφε" υπαστυνόμε, που ανασύρει εκ του "μη όντος" το "ον". Πώς να το κάμωμε ; Πολλοί θα θέλανε να ...χτυπούνε τα δάχτυλα και να ...φυτρώνει ψωμί, αλλά μέχρι να "βγει" το ψωμί, χρειάζεται σπορά και θέρισμα κι' άλεσμα και ζύμωμα και ψήσιμο…